Versjes van Adriana - deel acht

Afbeelding invoegen
 
 
 
 
 
Oorlog en vrede


Zich niet bewust van het eeuwig leven
vervuld van haat en nijd
beginnen ze de strijd

Moordend, verwoestend denken zij
hun almacht uit te breiden
hun medemens in nood,  gewond of dood

Wanneer komt de mens tot rust
en wordt hij zich bewust
van  de echte liefde?

Dat dood zijn niet bestaat
alleen het lichaam maar vergaat
zijn ziel en geest zij blijven leven

Het heeft geen zin oorlog te voeren
de  "vijand” te laten lijden
het leven ís niet te bestrijden


16.9.2018  Adriana



Allerzielen  2018


Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Ons meer bewustzijn geven
overtuiging van eeuwig leven
en de dood van magere Hein

Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Wij liefde van hen konden ervaren
ons de schepping te verklaren
weg met al die zielenpijn

Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Wie brengt de gevoelstrilling gelijk
met dat van de andere zijde
wie en wat komt er tussenbeide?

Met apparatuur die verbinden kan
dit aards bestaan met het heelal
zodat we hierdoor worden bevrijd
uit dit sombere tranendal

Dán zullen de doden tot ons spreken
en zal troostend voor ons zijn
niet langer meer van elkaar verwijderd
door het ondoorzichtige gordijn


26.10.2018   Adriana



Ouderdom


Oud en versleten
botten stijf - zeer
Niet willen weten
hart gaat tekeer

Familie en vrienden
vallen weg
Alleen overblijven
dikke pech

Verder en eenzaam
strompelend voort
Wachten op ’t breken
van ‘t levenskoord

Wie alleen let
op lichaamsgebreken
Vergeet te leven
is gebleken

Er is meer
dan een lichaam
Levensuniversiteit
en wakker worden
op zijn tijd

Niet langer eenzaam
niet strompelend voort
Op naar ‘d overwinning
Onverstoord

30.10.2018 Adriana
 

Wie en wat is God

Wie God in zijn leven toe wil laten
moet de oude God verlaten
Niet meer bidden:  
Heer ontferm u over mij
Heer blijf eeuwig aan mijn zij
Heer aan u de heerlijkheid en kracht
Heer verheven boven alle macht
Heer, Schepper, koning van de Aarde
niemand is van groter waarde
Heer ik aanbid u hoor mij aan
Heer zorg dat ik zit vooraan

Als ik in de hemel kom
wil ik naast je troon gaan zitten
bij het heiligdom behoren
luisteren naar jouw engelenkoren

Ik ben immers braaf geweest
wil nu genieten van het feest
dat mij toekomt na mijn "dood”
ik was altijd héél devoot

Die God die bestaat niet meer
God is dan ook geen Héér
God is het léven waartoe wij behoren
duizend keer ben ik  geboren
om te scheppen mijn eigen ik
dat me terugbrengt naar de Bron
daar waar het reeds was
en eens begon

18.6.2018   Adriana


Is God dood? 

"God is dood", aldus Nietzsche

De oude God ligt diep in mij begraven
zijn troon, zijn mijter, scepter ook er bij
Zijn zoon, de enige echte, zijn welbehagen
ligt aan zijn linkerkant opzij

De heilige geest als duif is ook verslagen
hij was reeds vleugellam dat wisten wij
In diepe duisternis werden ze gedragen
als Goddelijke drie-eenheid steeds nabij

Als ziel, geest, lichaam aan elkaar verbonden
zijn wij een stukje van het groot geheel
Een kleine godheid uit de dood verrezen
een God, groter dan ooit en universeel

20.12.2018 Adriana


Zandkorreltje

Ik ben een zandkorreltje aan het strand
door wind en zee word ik bewogen
en zonder enig mededogen
neemt men me mee naar andere oorden

Ik ben een zandkorreltje aan het strand
een van de vele velen
Ik kijk om me heen en zie meteen
als zandkorrel ben je nooit alleen

Ik ben een zandkorreltje aan het strand
in de oertijd reeds geschapen
Evoluerend meegaand met de tijd
als eenling niets dan eenzaamheid

Ik ben een zandkorreltje aan het strand
een héél klein stukje van ’t heelal
dat wordt bewogen door het AL
de golfslag aller tijden

Ik ben een zandkorreltje aan het strand
ik wil mijn taak vervullen
en eens aan ’t einde van de rit
zal ’t mysterie zich onthullen

20.1.2019    Adriana


De cel  

In een gigantisch grote cel
wij noemen het kosmos of het AL
beleven we hemel en de hel
als eenling en als getal

De macro is zoals de micro
wat is in ‘t groot is ook in ’t klein
Alles volgens kosmische wetten
geordend uit een Goddelijk brein

23.1.2019    Adriana


De kaars

Bij de conceptie begint je kaars te branden
De lengte van die kaars die wordt bepaald
Voor iedereen verschillend in dit leven
Kosmische wetten worden steeds herhaald

De kaars gaat uit bij gebrek aan energie
De lont die loslaat zoekt zijn eigen bron
Waakvlam wakkert aan door kosmische zon
die telkens onversaagd het leven overdraagt

14.2.2019  Adriana


Het epos van Reynaert de Vos

Het epos van Reynaert de Vos
nog steeds actueel
En al het gekrakeel
wat wordt herhaald
in de gemeenteraad
en de Staat
herleeft in deze tijd

De Vos is zijn streken
nog steeds niet kwijt

febr. 2019    Adriana


De winterslaap

De blaadjes vallen van de bomen
hun wortels diepgaand in de grond
zijn in een diepe slaap gekomen
zij rusten herfst en winter rond

Men hoort de blaadjes niet meer ritselen
heel de natuur die is in rust
Totdat de voorjaarszon terug is
uit diepe slaap hen wakker kust

De wortels worden weer actief
ze kriebelen en wroeten in de grond
en voeren hun levenssappen
naar kale takken in het rond

De knoppen komen terug tevoorschijn
ontvouwen zich tot jeugdig blad
Zo is het ook met ons leven
dat zonder eindigen zich hervat

Het bewustzijn diep in ons begraven
rust uit maar keert telkens weer
In ons onderbewustzijn opgeslagen
evolueert het keer op keer

Adriana 8.11.2009 - aangepast februari 2019