Versjes van Adriana - deel acht

Afbeelding invoegen
 
 
 
 
 
Oorlog en vrede


Zich niet bewust van het eeuwig leven
vervuld van haat en nijd
beginnen ze de strijd


Moordend, verwoestend denken zij
hun almacht uit te breiden
hun medemens in nood,  gewond of dood


Wanneer komt de mens tot rust
en wordt hij zich bewust
van  de echte liefde?


Dat dood zijn niet bestaat
alleen het lichaam maar vergaat
zijn ziel en geest zij blijven leven


Het heeft geen zin oorlog te voeren
de  "vijand” te laten lijden
het leven ís niet te bestrijden



16.9.2018  Adriana





Allerzielen  2018


Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Ons meer bewustzijn geven
overtuiging van eeuwig leven
en de dood van magere Hein


Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Wij liefde van hen konden ervaren
ons de schepping te verklaren
weg met al die zielenpijn


Als de doden konden spreken
Wat zou dat toch troostend zijn
Wie brengt de gevoelstrilling gelijk
met dat van de andere zijde
wie en wat komt er tussenbeide?


Met apparatuur die verbinden kan
dit aards bestaan met het heelal
zodat we hierdoor worden bevrijd
uit dit sombere tranendal


Dán zullen de doden tot ons spreken
en zal troostend voor ons zijn
niet langer meer van elkaar verwijderd
door het ondoorzichtige gordijn


26.10.2018   Adriana






Ouderdom


Oud en versleten
botten stijf - zeer
Niet willen weten
hart gaat tekeer


Familie en vrienden
vallen weg
Alleen overblijven
dikke pech


Verder en eenzaam
strompelend voort
Wachten op ’t breken
van ‘t levenskoord


Wie alleen let
op lichaamsgebreken
Vergeet te leven
is gebleken


Er is meer
dan een lichaam
Levensuniversiteit
en wakker worden
op zijn tijd


Niet langer eenzaam
niet strompelend voort
Op naar ‘d overwinning
Onverstoord


30.10.2018 Adriana