Versjes van Adriana - deel 4

 
Een interview

Luister HIER naar Adriana: interview op radio Stardust, over Jozef Rulofs boek:  De Kringloop der ziel. Zo wordt meteen ook duidelijk waar Adriana haar inspiratie vandaan heeft wanneer het over reïncarnatie gaat in haar gedichtjes.  (23-09-2012)
 
 
 
 
 
 

01. Tsunami

 
 
 

 

Wanneer het ijs smelt op de polen

het water stijgt en wij vergaan

we alle materie los moeten laten

blijft tóch ons eigen ik bestaan

 

De God die alles heeft geschapen

ons scheppende maakte zoals Hij

wij als een stukje van zijn leven

horen er nu eenmaal bij

 

We gaan steeds verder met de schepping

er is geen begin er is geen eind

de mens ook zónder de materie

blijft eeuwig en altijd overeind

 

Want God kán niet zonder leven

het leven dat ís immers God

zo zijn we één met heel de schepping

deze eenheid is ons lot

 

14.8.2011  

Adriana
 
 02. Fanny
  

 

Fanny is mijn hondje, geboren 18 augustus 2004  in Westerhaar  (Overijssel)  

Ze is een Tibetaanse spaniël en weegt ongeveer 6,5 kg. en heeft rossig haar en een wit befje onder haar kin.

Voor mij is ze een echte adellijke dame, een freule dus.  Deze status krijgt ze van mij omdat ze zo lief is voor iedereen, voor mensen en andere dieren. Hondjes, konijnen, poezen, maakt haar allemaal niks uit, ze kan met alle dieren overweg.


 

Freule Dima Chi Fanny

 

Freule Dima Chi Fanny

van Westerhaar tot Hulst

kwispelt met haar staart

parmantig stapt ze voort

als loopt ze op ’n gouden koord

 

Ze houdt zich in balans

deze statige dame

en samen, wagen we een dans

op het pad dat leven heet

 

10.9.2011

Adriana
 
  

03. Lesbisch

 
 
 

 

Ik ben een vrouw

maar voel me een man

Ik weet helemaal niet

hoe dit eigenlijk kan

 

Mijn lichaam is mooi

geschapen als vrouw

Helemaal geen mannelijke

lichaamsbouw

 

Mijn vriendin en ik

zijn verliefd op elkaar

Soms vind ik het wel

een klein beetje raar

 

Ik erger me aan mensen

die ons niet begrijpen

En op een of andere manier

in willen grijpen

 

Geef ons toch de vrijheid

laat ons  begaan

We hebben toch niemand

kwaad gedaan?

 

O God van de schepping

waarom dit gevoel?

Verklaar het ons

wat is hiervan het doel?

 

Uw schepping is rein

rechtvaardig en goed

Waarom is het toch

dat dit zo moet?

 

Door vragen en zoeken

het antwoord gevonden

Het staat in de boeken

het zijn écht geen zonden

 

Wij zijn zo geschapen

het is Gods wil

Maar daar staan veel mensen

niet bij stil
 
 
04. ’t Niets was iets
 
 
 
 

 

 ’t Niets was iets

vóórdat ’t iets

ontstaan was uit ’t niets

 

’t Iets bezield

ziel in de stof

bezield voor ‘d eeuwigheid

 

De God in ons

stuwt ons omhoog

van ’t donker naar ’t LICHT

 

’t Sprankelend licht

door onszelf verlicht

terug bij Gods aangezicht

 

Adriana
 
 
 
 
05. Massificatie
 

 

In mijn handen een boek
ik ben op zoek
naar zomaar een woord

Massificatie, o mijn God
nooit van gehoord
ik bid tot Thot

Het individu uitgerangeerd
wordt tot massamens gecreëerd
Hier sluit ík me niet bij aan
te eigenwijs dus van de baan

18.5.2011
Adriana
 

Thot is de naam van een God uit de Egyptische mythologie. Hij was de God van de Maan, de magie, de kalender, de schrijfkunst en de wijsheid. Hij wordt altijd uitgebeeld als een man met een Ibiskop.

 
 
 06. Golven van vreugde.
 
 


Golven van vreugde
doorklieven het water
de steven op ‘Doel’ gericht

Doel genaderd
verpauperde huizen
triest is het gezicht

Dolend door straten
die eens levend waren
nu stervende en verlaten

Eens leefden hier
levendige mensen
in deze door God verlaten straten

Doch alles wat sterft
zal eens leven baren
verandert dan weer in andere staten

Het leven gaat verder
hoe het ook zij
het leven is God en nabij

 
9.8.2011  


07. Stromen
 


Ik laat me drijven op de stroom
en loom ervaar ik
het klotsen van de golven

Alles is in beweging
niets staat statisch stil

Wolken jagen door de lucht
en nemen in hun vlucht
de vogels mee

Een vliegtuig gonst
Een stroom van witte nevel
achter zich aan

Nevelen die zich vermengen
met de wolken
en engelen worden

Er is nog veel en veel meer
doch mijn "blinde ogen”
zien het niet       

De Zon geniet van dit schouwspel
En ik, ik geniet mee
van deze beeldenstroom

8.10.2011
Adriana



08. Een mens is niet zijn lichaam
 
 

Een mens is niet zijn lichaam
een mens is ziel en geest
het is dát wat blijft leven
en er altijd is geweest

met andere woorden:

Gevoelens en gedachten
geraken we nóóit kwijt
het lichaam dat is tijdelijk
en verandert op zijn tijd

Adriana
oktober 2011





Een van mijn laatste filosofietjes op rijm gezet.

09. De ziel

Ik was een ziel
ik ben een ziel
zal altijd zieltje blijven
Ik ben een stukje van ’t heelal
dat valt niet te bekijven

Adriana
30.11.2011  



10. Hoe zou ik nog kunnen haten
 

Ik sta aan het front met een geweer
te trillen op mijn benen
Mijn vijanden lopen heen en weer
mijn God ik kan wel wenen

Waarom heb ik toch dit gevoel
ik kan geen mens meer haten
Mijn hoofd dat blijft niet langer koel
ik wil dit oord verlaten

Wie is mijn vijand, wie ben ik
dat ik dit niet aan kan zien
Ik wik en weeg kom tot besluit
ik hou het hier niet langer uit

Ik kijk in de ogen van mijn vijand
en hij kijkt in mijn ziel
Wij beiden weten het meteen
wat hier gebeurt dat is debiel

Ik sta hier voor een zielenmaat
uit een van mijn vorige levens
Toen was hij niet de Jan Soldaat
en kruisten we niet de degens

Nee toen was hij mijn eigen kind
dat ik koesterde aan mijn hart
Door lief en leed zijn wij gegaan
ja tot de diepste smart

Hoe kan ik haten mijn eigen kind
dat ooit kwam op mijn pad
Niet langer voel ik mij verblind
dat heb ik wel gehad

19.11.2011
Adriana

 

11. De oerknal

 

Alleen maar diepe duisternis
vervuld van een diep blauw
de stilte overheerst
waar is hier de knowhow?

Dan komt een zacht lichtschijnsel
wat blijft hangen geruime tijd
Doch duisternis treedt weer in
het lichtschijnsel is "kwijt”

Dit proces van licht en donker
herhaalt zich keer op keer
Steeds krachtiger wordt dit licht
men ziet het telkens weer

God wil zich openbaren
de schepping die begint
Een zachte gouden nevel
zich met het licht verbindt

Ook dié zal weer verdwijnen
maar op geplande tijd
krijgt het zachte blauw en groen
even prioriteit

Uit dit herhaald gebeuren
spreekt reeds dualiteit
van de moeder en de vader
licht en donker op zijn tijd

Het gouden licht breekt door
overheerst nu het heelal
doch weer verdwijnt het licht
en ziet men niemendal

Zodra het licht weer doorbreekt
ontstaat een zachte waas
maar het goud blijft overheersen
het goud dat blijft de baas

Alles gaat nu verdichten
het licht dat krijgt meer kracht
Doch wederom verdwijnt het
en de dag dat wordt weer nacht

Maar in dat diepe duister
zal een scala aan kleur ontstaan
Zodra het licht terug is
dan breekt de dag weer aan

Het gouden licht nog krachtiger
verspreidt zich overal
Het ontstaan van alle kleuren
gaat vooraf aan de oerknal

Maar dat gaat nog even duren
want het duister is weergekeerd
Doet alle kleuren verdwijnen
totdat het licht wordt geactiveerd

En daar is dan het licht weer
het violet verschijnt
Het goud blijft overheersen
totdat het licht verdwijnt

Nu komen de eerste trillingen
dit is God die zich openbaart
Zich verstoffelijkt en vergeestelijkt
de Almoederlijke aura baart

Nog eenmaal wordt het donker
en alles is weer heen
Waar is het licht gebleven
dat zo uitbundig scheen?

Doch krachtiger komt het tevoorschijn
het is nu één grote gouden bol
die alles overheerst
de ruimte zit nu vol

Nu komt het tot expansie
de oerknal explodeert
Met onnoembare krachten
worden lichtvonken gelanceerd

Dit is het ontstaan van de schepping
van macro- en microkosmos
En alles is in harmonie
niets is er total loss

De lichtvonken die doofden
van het licht terug naar duisternis
Een Goddelijke kosmische wet
een Goddelijke erfenis
 
Doch de Bron van al het leven
gaf ons een vrije wil
Evolutie reïncarnatie
de schepping staat niet stil

Eens zullen we terugkeren
naar de Bron van ons ontstaan
waarin we áltijd al aanwezig waren
doch onbewust van ons bestaan

Adriana
20.9.2010

Dit proces duurde "ietsje”langer dan 6 dagen en één dag rust!!!




12. De schepping


Onzichtbare duistere energie
wilde zichtbaar worden
en schiep zichzelf tot LICHT

Zichtbare licht-energie
wilde zich splitsen

schiep zichzelf
tot ontelbare lichtflitsen

Schepping zichzelf in gang gezet
is niet meer te stuiten

Het onzichtbare schiep zich
van ‘t innerlijk naar ‘t buiten

29.1.2011
Adriana



13. O lieve Hedwige   



O lieve Hedwige
geschapen polderland
Geschapen door de Zeeuwen
‘k hou van jouw prachtig land

Het wuivend goudgeel graan
de blauwe bloesem van het vlas
de hoge bomen en de struiken
zoals het altijd was

De rust achter jouw hoge dijken
jouw omgeploegde vette klei
wachtend op de boer die zaait
dit alles hoort er bij

De meeuwen die er vliegen
de haas, konijn en de fazant
ook zij kunnen genieten
van jouw rijke polderland

In ‘t voorjaar weer het frisse groen
van ‘t zaad dat wortel schiet
de boer die ploegde en heeft gezaaid
de boer, ook hij geniet

Waarom de dijk doorsteken
jou onder water zetten
nieuwe natuur, ben je gek
hoe kunnen we dat beletten

Een polder is toch óók natuur
een en al groei en bloei
waarom een schor herscheppen
vanwege de welvaartsgroei

Adriana 4.1.2012



14. Waarom nog gedenken

 

Waarom nog gedenken
de mensen van weleer
Hier aandacht aan schenken
tot hun meerdere eer?

Zij allen leven verder
in hun eigen sfeer
Zijn onbewust, bewust
of weet ik nog veel meer

Misschien gedenk ik wel mijn eigen
en stond ik óók aan ‘t front
Het is maar hoe je het bekijkt
en hoe je het doorgrondt


Naar aanleiding van het feit, dat het winnende gedicht niet voorgelezen mag worden op de Dam in Amsterdam bij de dodenherdenking van 4 mei 2012, omdat het gaat over een oudoom die SS ‘r was in de oorlog  40-45,  heb ik bovenstaande gedichtje gemaakt.

26.4.2012
Adriana




15. Mediums


De mens zoekt naar sensatie en geluk
menig "medium” wordt ingeschakeld
Men denkt, nu kan er niets meer stuk
na ieder consult, weer wat onthult

"Mediums” schieten als paddenstoelen uit de grond
de een kan nog meer dan de ander
doch ’t is ongegrond
sensatie en geld,  is hetgeen wat telt

Mens denk na, los zélf je problemen op
Je bent hier om goed te maken
en al ben je zo arm als Job
als jij het wilt, kunnen ze jou niet raken

 
25.5.2012
Adriana

 
 
16. Licht en donker
 



Onze Aarde draait tuimelend rond de Zon
zo schept ze licht en donker
Zo schept ook de mens zijn eigen licht
en naar mate dit wordt verdicht
steeds dichter bij de Bron

9.6.2012
Adriana



 
17. Het zangeresje
 
 

Ik hoor je klankzuiver zingen
een menselijke nachtegaal
Heel jong, nog maar een puber
een stem met een verhaal
 
Eens in een vorig leven
was je operazangeres
Je stond toen op het podium
en oogstte veel succes
 
Dit gevoel is je bijgebleven
ook je volwassen stem
Zodra je het podium raakt
dan word je weer ad rem
 
Je komt terug in die gevoelens
zingt alt en ook sopraan
Het berust op vorige levens
op je voorgaande bestaan.
 
21.7.2012
Adriana




18. De fotograaf



De fotograaf hij klikt en klakt
en kijkend door zijn lens
ziet hij de mens

Ik vraag me af wát ziet hij dan
lijven met armen, benen
of zijn het schizofrenen

die waggelend de wal rond gaan
verzonken in gedachten
de klik doet hen ontkrachten

21.6.2012
Adriana

19. September


De zomer is bijna voorbij
de winter moet nog komen
en telkens weer dan hopen wij
dat het geluk ons toe zal stromen

We leven naar de toekomst toe
waarom niet in het heden?
want wat we nú hebben,  weten wij
laat ons hier aandacht aan besteden

Seizoenen wisselen elkaar af
zo is het ook in ons leven
De lente vol verwachting
die duurt ook maar heel even

Dan komt de zomer en oogsten wij
wat we hebben opgebouwd
Is de oogst klein of groot
is,  hoe die zich ontvouwd

Ik word een beetje melancholiek
dat de zomer is voorbij
en stilaan wordt het wederom herfst
want ook dát hoort er bij

We krijgen grijze haren
onze haren vallen uit
het lichaam raakt zijn krachten kwijt
straks gaan we onderuit

Dan komt de winter, dekt alles af
maar in het duister groeit het
Het voorjaar begint zoals vooraf
met een palet vol kleuren

Zo is de kringloop dan weer rond
álles wordt herboren
het is of het verleden niet bestond
het is als van te voren

28.8.2012  
 
 

20. Het kan niet
 



Het kan niet zo zijn dat er geen hemel is
de hel heb ik immers al ervaren
Het kan niet zo zijn dat er geen God van liefde is
bijgestaan door zijn engelenscharen

Soms voel ik me in de steek gelaten
geheel alleen moet ik alles dragen
Waar ben je mijn engel, waar ben je mijn God
kan jou dan dit lijden behagen?

Ik vraag me af waarom dit moet gebeuren
waarom deze eenzaamheid ondergaan
Moet ik misschien hiervan leren
hoe het is om lijden te doorstaan?

Om te beseffen het contrast tussen hemel en hel
en zo het verschil te proeven
Wanneer ik eenmaal aan de overzijde ben
kan ik dan daar in hemels geluk vertoeven?

Adieu mijn geliefden laat me los
Adieu ziek lichaam ik ben er vandoor
Mijn persoonlijkheid die neem ik mee
want mijn ziel en geest gaan nooit teloor

Eens zullen we weer elkaar ontmoeten
wanneer en waar is me onbekend
Ik zal jullie daar komen begroeten
want uiteindelijk is er alleen een happy end

11.9.2012  


21. Het aardse paradijs

 

Wat zijn sommige mensen down en triest
je ziet het aan hun ogen
Een blik op oneindig stuwt hen voort
zijn ze in het leven bedrogen

Hebben ze teleurstellingen meegemaakt
die ze niet kunnen verwerken
Ze zijn eenzijdig daarop gericht
je kunt het aan hen merken

We leven hier niet in ’t aards paradijs
zo ver is het lang nog niet
Toch zal het veranderen, geloof me maar
want dat ligt in ’t verschiet

 Ooit is het hier een paradijs
en leven we in harmonie
We zullen dan eendrachtig werken
aan echte liefde, vrede en democratie


22.9.2012
Adriana




22. Witte wolken wuiven
 
 

Witte wolken wuiven
drijven zacht voorbij
hun wit omfloerste randen
dijen uit en maken vrij

Mensen van alle tijden
drijven ook voorbij
ze wuiven nog heel even
gaan ver weg en toch dichtbij

Ook zíj zullen uitdijen
in de kosmos, ’t heelal
de eeuwigheid kent geen einde
en die is overal

Eens zal ik ook wuiven
en schuivende voorbij
voeg ik me bij de anderen
bij de anderen in de rij
 
29.7.2012
Adriana



23. Het herfstblad

 

 Terwijl ik dit gedicht verzin
ik op de wallen loop
knispert een herfstblad onder mijn voet
Sorry, lief blad,  ik hoop

dat dit voor jou niet het einde is
van je stille aards bestaan
maar dat je kringloop verder gaat
ik ben met je lot begaan

 Tot voedsel zul je functioneren
de regen zal je sappen
doen filteren in de wallegrond
en tot in de wortels tappen

 Zodat jouw sap tot voedsel zij
voor de frisse groene bladeren
dat in het volgend voorjaar
gaat stromen door hun aderen

9.10.2012
Adriana



24.  Milieubewust
 
 

Waar vroeger het goudgeel koren wuifde
de blauwe bloesem van het vlas
daar zie je nu nieuwe natuur met struiken
en gras rondom een waterplas

Het is verboden voor de mensen
de pielen (eenden) leven daar in rust
ze krijgen alles wat ze wensen
ze zijn dan ook milieubewust

Of schorren en slikken nog veel beter
zo schep je een Middeleeuwse natuur
degenen die lamsoren willen snijden
lopen zich te pletter tegen groene dictatuur

De Belgen bekijken het economisch
Hoe dieper de Schelde hoe meer geld
Het milieu dat kan hen niks schelen
Het is alleen het geld wat telt

Mammoetschepen door de Schelde
Ze passeren elkaar vier dubbel dik
Het nauw van Bath dat moet verbreden
Zo komen ze op voor hun eigen ik

De Groenen maken hiervan misbruik
maken liefst van heel Zeeuws Vlaanderen schor
en voor de mensen verboden toegang
ze gaan door tot het uiterste error

Adriana
19.10.2012 



25.  Druppel van kristal
 


Aan de toppen van de takken
hangen dauwdruppels overal
Door ’t  licht van ’t ochtendgloren
lijken ze op fijn kristal

 Het roept vreugde in mij op
zinderen doe ik van geluk
Mijmerend genietend van de stilte
van dit Goddelijk meesterstuk

 Dit is voor mij meditatie
denkend aan het groot heelal
brengt me deze kleine druppel
in extase voor het AL

 Adriana
18.11.2012 



26. November 
 
 

Somber zijn de dagen
ze kunnen niet het licht verdragen
mist en duisternis alom 

Wat eens in bloei stond
is verwond
en staat zijn wonden af te likken 

Wachtend op de dood die komt
zodra het geluid verstomt
valt de stilte in 

Dood gaat in rust
maar maakt zich onbewust gereed
voor ’t wederkeren 

27.11.2012
Adriana




27. Kerstfeest  2012
 

Twee jonge mensen lopen daar
en zoeken een hotel
doch óveral is het al vol
ze komen in de knel

Een bed en breakfast is er niet
waar moeten ze naar toe
de vrouw in barensweeën
ze wordt ontzettend moe

Ze zien een schapenstal
en zijn er heen gegaan
het is daar dat ze Hem baart
met een glimlach en een traan

Een ezel en een os
doen dienst als couveuse
het is er bitter koud
er is geen andere keuze

En herders met hun schapen
komen op kraamvisite
is het kindje in de kribbe
misschien een mythe?

Niets is minder waar
Hij voelt zich niet verheven
de boodschap die Hij brengt
die is met Hem verweven

Eenvoudigen spreekt Hij aan
die kunnen het begrijpen
zij voelen ook Zijn liefde
het kan in hen gaan rijpen

 Doch, als men zijn mobieltje uitzet
Zijn SMSje niet wil ontvangen
dan ga je rustig verder
en blijft er niéts van hangen

Is het daarom dat nog steeds
er oorlogen bestaan
dat harmonie en liefde
niet worden toegestaan?

O mensheid wordt toch wakker
en volg Zijn voorbeeld na
want wil men leven in harmonie
volg dán Zijn logica