Carl Gustav Jung, zijn leven en zijn werken

 
 
 Carl Gustav Jung

Kesswill 1875 - Kussnacht 1961
 
 
 
 
 
Jung was een van de grootste pioniers van de moderne psychotherapie. Begrippen als collectief onbewuste, archetypen, introvert en extravert, die inmiddels goed bekend zijn geworden, zijn door hem geÔntroduceerd.

Graag wil ik je op deze pagina's laten kennismaken met deze unieke man - en zijn werk - die zijn tijd ver vooruit was.

Over: Herinneringen, Dromen, Gedachten (postuum verschenen)
 
 
 

Jungs levensverhaal is geen autobiografie in de gebruikelijke zin. Voor alles is het een beschrijving van zijn innerlijke groei. Alles wat hij als doorslaggevend of bepalend voor zijn leven beschouwde, krijgt ruime aandacht: een droom uit zijn kindertijd evenzeer als de verhouding tot zijn vader of de pijnlijke breuk met Freud. Zijn zeer persoonlijke visioenen en zijn dikwijls dramatische confrontaties met het onbewuste worden beschreven. Door Jungs persoonlijke, eigenzinnige aanpak is het een boek geworden waarin de lezer de mens Jung tegenkomt.

Jung wilde niet dat dit boek nog tijdens zijn leven zou gepubliceerd worden. Daarvoor had hij er zichzelf te zeer in bloot gegeven en hij wilde geen energie meer besteden aan het weerleggen van kritieken die zeker zouden volgen. Daarom is dit bijzondere levensverhaal pas gedrukt na de dood van Jung (1961) De drie eerste hoofdstukken, over zijn kinder- en tienertijd, schreef hij zelf en zo ook een hoofdstuk over zijn visioen bij een BDE. De rest liet hij over aan een biografe, Aniela Jaffé  - wiens teksten hij wel nalas en aanpaste vooraleer  hij er zijn goedkeuring aan gaf.

 
Herinneringen dromen gedachten
C.G. Jung
 
Een uittreksel uit de inleiding van het boek
 
 
Het leven van de mens is een twijfelachtige poging. Het is alleen kwantita≠tief een enorme verschijning. Het is zo vluchtig, zo ontoereikend, dat het gewoon een wonder is, dat iets zich ontplooien kan, dat iets kan bestaan. Dat heeft al indruk op me gemaakt toen ik nog een jong medisch student was, en het leek me een wonder, wanneer ik niet voortijdig vernietigd zou worden.

Het leven deed me altijd wat denken aan een plant, die leeft vanuit haar wortelstelsel. Haar eigenlijke leven is niet zichtbaar, dat is verborgen in haar wortels. Dat wat boven de grond zichtbaar wordt leeft slechts één zomer. Dan verwelkt het - een kortstondige verschijning. Wanneer je denkt aan het eindeloze ontstaan en vergaan van leven en van beschavingen, krijg je de indruk van volstrekte nietigheid. Maar ik hield altijd het gevoel, dat er onder de eeuwige veranderingen iets is dat leeft en dat standhoudt. Wat je ziet is de bloesem, en deze vergaat. De wortels houden stand.

Eigenlijk vind ik alleen die gebeurtenissen uit mijn leven de moeite van het vertellen waard, waarbij de onvergankelijke wereld binnendrong in de ver≠gankelijke. Daarom vertel ik hoofdzakelijk over innerlijke belevingen. Tot hen behoren mijn dromen en fantasieŽn. Ze vormen tegelijk de oerstof voor mijn wetenschappelijke werk. Ze waren als gloeiende lava, waaruit zich de te bewerken steen uitkristalliseert.

Naast de innerlijke belevingen verbleken andere herinneringen - mensen, reizen, mijn omgeving. Velen hebben de geschiedenis van onze tijd beleefd, velen hebben erover geschreven; men kan beter hun boeken erop naslaan, of van hen erover horen. De herinneringen aan de uiterlijke feiten van mijn leven zijn voor het grootste deel verbleekt of verdwenen. Maar de ontmoe≠tingen met de andere werkelijkheid, de hevige ontmoeting met het onbe≠wuste, hebben zich voor altijd in mijn geheugen vastgezet. Daar was altijd overvloed en rijkdom, en al het andere verzonk daarbij in het niet.

Zo behield ik ook alleen aan die mensen onvervreemdbare herinneringen, wier namen al van oudsher geschreven stonden in mijn 'levensboek' . Onze ontmoetingen waren dan ook tegelijk een soort herkenning.

Ook de echt belangrijke gebeurtenissen die in mijn jeugd of later van buitenaf tot me kwamen, stonden in het teken van de innerlijke beleving. Al heel jong heb ik gemerkt dat de verwikkelingen van het leven uiteindelijk weinig te betekenen hebben wanneer er geen antwoord of oplossing van binnenuit komt. De uiterlijke omstandigheden kunnen de innerlijke niet vervangen. Daarom is mijn leven arm aan uiterlijke gebeurtenissen. Ik kan er niet veel over vertellen; het zou me leeg of onwezenlijk toeschijnen. Ik kan mezelf alleen begrijpen vanuit de innerlijke belevingen. Zij zijn het bijzondere in mijn leven, en over hen gaat mijn 'autobiografie'.'
 
 
Inhoud
 
 
 Citaten van Carl Gustav Jung