Allerlei citaten en gedachten die ik in de loop der tijden verzameld heb.

Enkele fragmenten uit gedichten van
HENRIËTTE ROLAND HOLST

Dit éne weten wij en aan dit één
Houden wij ons vast in de duist’re uren:
Er is een woord dat eeuwiglijk zal duren
En wie ’t verstaat die is niet meer alleen.

----------

Ik werd geboren met een aard die sterk
van zelf gaat naar de kern van alle zaken
maar veel stond tussen mij in en mijn werk.
Groeiende, heb ik dat op zij gezet;
het werd al lichter, alle duisters braken
en ik zag liefde als de levenswet.

-----------

De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind -- dit hoor ik als een innig fluist’ren
in mij: zoo ’t zweeg zou alle licht verduist’ren
alle warmte zou verstarren van binnen.

 

De samenstoot van werkelijk diep voelende, daadkrachtige en door innig begrijpen verenigde mensen zal genoeg zijn om overal de in grote massa opgestuwde kracht vrij te maken en het universele willen in daad te veranderen. Maar deze mensen moeten een aantal zeldzame eigenschappen hebben, zoals die reeds aangeduid zijn. Zij moeten vrijheid van geest hebben, geduld om te willen begrijpen, hun hartstochten kunnen beheersen, moed en oorspronkelijkheid bezitten. Zij moeten belangrijk zijn en daadkrachtig, initiatief tonen en van een gloeiende liefde vervuld zijn. Het dringen en gisten dat de gehele mensheid beweegt, moeten zij sterker in zich voelen dan anderen. De drijvende kracht die van een hogere bron afkomstig is, moet zich in hen duidelijker dan in de doorsneemensen openbaren.

Frederik van Eeden.

 

Ik ben het geluk.

Ik ben het geluk, maar ge kunt mij niet grijpen en organiseren noch bevelen, niet bedwelmen, noch vangen.
Hoog ben ik, licht, onvermengd en helder en stroom naar ieder mensenhart uit. Het pure leven, ontdaan van denken, menen, voorstelling, reden en vragen naar waarom. Ik ken geen waarom en antwoord alleen maar met mijn tegenwoordigheid, verscholen in uw hart. Ge behoeft mij niet te begrijpen en als ge vraagt: zijt ge voor mij gekomen, dan antwoord ik: Ja, voor u, altijd voor u. Geloof mij toch, herken mij. Misschien kom ik van heel ver en ben voor u onverstaanbaar als een vreemde, omdat ik kom uit 'in de beginne' het allereerste van het leven, dat als een onbereikbaar punt is in uw herinnering. Want ik ben altijd bij u geweest, ook vóór uw herinnering. Ik ben de pure smaak van het leven zonder bitterheid, niet wrang en zonder enig lijden. Ik weet wel waar doorheen ge waadt en wat ge er voor over hebt mij te aanschouwen en de uwe te noemen, alles hebt ge er voor over ofschoon uw voeten zijn geschonden en de tocht soms zwaar was, maar ik ben balsem voor uw voeten en voor de gebroken en vertrapte harten. Ik, uw geluk, ik zie u aan en herken het stralen van uw ogen. Er is geen oordeel in deze vreugde en geen enkele nagedachte.  Heb daarom geen wroeging en wend u oprecht tot mij. Want ik, uw geluk, kan u ontslaan uit boeien van schuld en noden, van angst en dreiging en dood. Ik, het geluk, ben uw ware, echte leven, uw weg en uw waarheid. Zie, en herken mij en ge hebt u zelf gevonden. Ook moogt ge geen naam aan mij verbinden, geen enkele naam. Want welk een naam ge mij ook zou geven: ik ben het geluk.

Bron: De Hermiet – Barend van der Meer.

 

GOD KENNEN

God wordt niet volledig gekend wanneer hij enkel "gekend" wordt met het verstand. Hij wordt het best gekend door ons wanneer Hij bezit neemt van heel ons zijn en ons met Zichzelf verenigt. Dan kennen we Hem niet als een idee maar voorbij aan alle ideeën, in een liefdescontact, in een ervaring van Wie Hij is, in een realiseren dat Hij en alleen Hij ons leven is en dat we zonder Hem niets zijn. Het is onze vreugde om niets te zijn, en te weten dat Hij alles is.

Uit: Thomas Merton: "Bread In The Wilderness", Liturgical Press, Collegeville, MN 1971

 

"Hoe kan ik oprecht zijn, als ik mijn innerlijk leven voortdurend verander om het in overeenstemming te brengen met de schaduw van wat ik meen dat anderen van mij verwachten? Anderen hebben geen recht om van mij te verlangen dat ik iets anders ben, dan wat ik moet zijn in Gods ogen. Er kan van een mens niets groters gevraagd worden. Dit is het enige wat God van mij verwacht, het enige wat ik moet doen. Maar het is ook het enige waarvan niemand verwacht dat ik het zal doen. Men wenst dat ik zou zijn zoals men me ziet: een verlengstuk van henzelf. Zij beseffen niet dat door volkomen mezelf te zijn, mijn leven als een aanvulling en een voleinding is van hun leven. Als ik enkel leef als hun schaduw, zal ik alleen maar dienen om hen te herinneren aan hun eigen onvolkomenheid. Als ik alleen maar word zoals anderen mij denken, dan zal God tot mij moeten zeggen: 'Ik ken u niet' !’

Thomas Merton (1915-1968)


De hemel houdt lang stand
en ook de aarde blijft bestaan.
Wat is het geheim van hun duurzaamheid?
Houden zij zo lang stand, omdat ze geen eigenbelang kennen?

Een wijs mens wil daarom achteraan staan.
Hij vindt zichzelf vooraan terug.
Een wijs mens kent geen eigenbelang.
Hij weet zichzelf verbonden met alles.

Door niet uit eigenbelang te handelen bereik je vervulling.

Bron: Tekens van Leven

 

Wiens geest niet meer in het ondoorgrondelijke wortelt
moet leven vanuit de oorspronkelijkheid van zijn hart
wie die oorspronkelijkheid heeft verloren
moet leven vanuit de liefde
wie niet meer vol liefde kan leven
moet tenminste rechtvaardig handelen
wie zelfs dat niet meer kan
moet zich door zeden en gewoonten laten leiden
het afhankelijk worden van de heersende moraal
is echter de onderste trede der zedelijkheid
en duidt reeds op verval

Wie dan nog meent
door zijn verstand te ontwikkelen
zijn hart te kunnen vervangen
is een dwaas
bedenk daarom
de ware mens
volgt een innerlijke wet
en geen uiterlijk gebod
hij drinkt uit de bron
en niet van het water
dat afvalstoffen met zich voert,
hij zoekt steeds de oorsprong

Lao Tse
Bron: Heilige tekst van Paul van Vliet in 'het Vermoeden' van 14/10/2007

 

Het is altijd de Wending van de Geest, de innerlijke ommekeer, die nódig is! Want alleen hij, die het onreine water uit de zielenvijver van zijn naaste niet veracht, maar daarvan drinkend, zegt: "Hoe heerlijk smaakt dit Water!” ontwaart het goddelijke, ook waar het verontreinigd en verloochend is. En alleen hij, die al het onkruid, dat zijn naaste groeien liet, niet wrokkend wil vernietigen, maar bijeen pakt als een ruiker van verrukkelijke bloemen, ziet het goddelijk in de verdorvenheid geopenbaard. En alleen hij, die ook in de mislukte vrucht de eeuwigheid van Leven in de Stof waardeert, is zelf een waardig drager van de Geest. Zo zal alleen de mens, die door de Metanoia (Omkering van de Geest ) werd herboren, deze wereld en de mensen zien – niet met de ogen van een mens, maar zoals God ze ziet. 

 Bron: Sprokenwijsheid - J.W. Kaiser

 

 De vos werd stil en keek het prinsje lang aan:
- Alsjeblieft. . . wil je me tam maken? zei hij.
- Ja dat wil ik wel, antwoordde de kleine prins, maar veel tijd heb ik niet. Ik moet vrienden ontdekken allerlei dingen leren kennen.
- Alleen de dingen die je tam maakt, leer je kennen, zei de vos.
De mensen hebben geen tijd meer iets te leren kennen.
Ze kopen dingen klaar in winkels.
Maar doordat er geen winkels zijn die vrienden verkopen, hebben de mensen geen vrienden meer.
Als je een vriend wilt, maak mij dan tam!
- Wat moet ik dan doen? zei het prinsje.
- Je moet véél geduld hebben, antwoordde de vos.

Uit: De kleine Prins – Antoine de Saint-Exupéry

 

Mensen worden zacht en soepel geboren;
dood, zijn ze verstijfd en hard.
Planten worden teer en buigzaam geboren;
dood, zijn ze koud en verdord.

Daarom, wie strak is en onbuigzaam,
is een volgeling van de dood.
Wie zacht is en meegaand,
is een volgeling van het leven.

Wie verkrampt is en verhard,
zal worden gebroken.
Wie zacht is en soepel,
zal zegevieren.

Lao Tzu, uit Tao-te-Ching

De band die uw echte familie
samenbindt is er niet een van bloed,
maar van eerbied en vreugde
aan elkanders leven.
Zelden groeien
leden van één familie
op onder hetzelfde dak.

Richard Bach

 
 

De ganse christelijke religie ligt hierin besloten  dat wij ons zelf leren kennen, wat wij zijn, vanwaar wij zijn gekomen, hoe wij uit de enigheid in de onenigheid, boosheid en ongerechtigheid zijn ingegaan; hoe wij deze in ons hebben verwekt;
ten tweede, dat wij in de enigheid zijn geweest, toen wij kinderen Gods waren;
ten derde, hoe wij nu in de onenigheid zijn, in de strijd en de weerzin;
ten vierde, waar wij heen reizen uit dit verbroken wezen, waar wij met de Onsterfelijke heen willen en dan ook met het sterfelijke.
Met deze vier punten is onze ganse religie te leren, opdat wij uit de onenigheid en ijdelheid komen en weer in één boom, waaruit wij allen in Adam gesproten zijn, ingaan, en die boom is Christus in ons.
Wij mogen om niets strijden; hebben ook geen strijd.
Een ieder toch lere zich zelf te oefenen hoe hij wederom in de liefde Gods en die van zijn broeders in moge gaan.

Jacob Boehme

Toen nu de tijd gekomen was dat de ware held uit het paradijs weerkeerde, als kind der jonkvrouw geboren, toen keerde de strijd der drie principes weder. Want toen werd Hij weer voor de boom der verzoeking gesteld. En Hij moest nu de harde strijd voor de boom der verzoeking en de verzoeking der drie principes doorstaan, iets wat voor de eerste Adam niet mogelijk was.

Toen duurde de strijd weer veertig dagen en veertig nachten, zo lang als de strijd met Adam in het paradijs geduurd heeft, geen uur langer. Toen heeft de held overwonnen.

 Jacob Boehme – Leven in de eenvoud van Christus

Want God heeft ons niet geschapen om zelf iemand te zijn,
maar om te dienen als werktuig zijner wonderen,
waardoor Hij zijn wonderen zelf wil openbaren.

De gelaten wil vertrouwt God en hoopt al het goede van Hem,
maar de eigen wil regeert zichzelf, want hij heeft zich van God losgebroken.
Alles wat de eigen wil doet is zonde tegen God.
Want hij is uit de ordening, waarin God hem geschapen heeft,
uitgegaan in ongehoorzaamheid en wil een eigen heer zijn.

Wanneer de eigen wil afsterft naar het op zichzelf gericht zijn,
dan is hij van de zonde vrij.
Want dit juist is het geloof in de mens,
dat hij afsterft naar het op zichzelf gericht zijn als een zelfzuchtige begeerte
en dat hij zijn begeerte in al zijn beginnen en voornemen in Gods wil invoert
en zich niet beroemt op eigen daden,
maar zich in al zijn doen slechts als Gods knecht en dienaar beschouwt,
bedenkende dat hij alles wat hij doet en van plan is, voor God doet.

Jacob Boehme

 
 

Neem het licht uit mijn ogen:
toch kan ik je zien,
sluit mijn oren: toch kan ik je horen,
zonder voeten kan ik je tegemoet treden,
zonder mond kan ik je bezweren.

Breek mijn armen af, ik omvat je
met mijn hart, als met een hand,
sluit mijn hart en mijn brein zal kloppen,
ontsteek je vuur in mijn brein,
dan zal ik je in mijn bloed dragen.

Rainer Maria Rilke (1875-1926)

We hebben de wereld te groot gemaakt
daar hebben we veel mee bedorven
te veel van het levende dood gemaakt
toen is in ons zelf iets gestorven.

Toon Hermans.

Waarom te turen naar de wolkenzomen,
De verten te doorpeilen naar Zijn komen?
Hij, die gij zoekt uw ganse levensduur,
Heeft lang reeds van uw hart bezit genomen!

J.J. van Geuns

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk
dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt
zoals ik U.

- Gerard Reve -

 
In onze geest, innerlijk moeten we in staat zijn het woord los te maken van de beleving en moeten we ten enenmale vermijden dat het woord zich mengt in, en een rol speelt in de rechtstreekse beleving van het gevoel; het gevoel wat feitelijk voorhanden is. Als je eenmaal zo ver bent gegaan en zo diep hierin bent doorgedrongen, zul je ontdekken dat in het onbewuste, in de duistere uithoeken van de geest een gevoel begraven ligt van volslagen eenzaamheid, van isolement, en dat is de fundamentele oorzaak van angst.
Maar hier kom je nooit aan voorbij als je het uit de weg gaat, als je het ontloopt, als je er niet in afdaalt zonder er een naam aan te geven. Onze geest moet oog in oog komen te staan met het feit van volledige innerlijke eenzaamheid en zichzelf niet toestaan iets aan dat feit te veranderen. Dat uitzonderlijke iets dat eenzaamheid heet is het diepste wezen van het zelf, het "ik", met al zijn pesterijtjes, al zijn slimmigheden, zijn plaatsvervangende trucs, met zijn sluier van woorden waarin de geest gevangen raakt.
Pas wanneer de menselijke geest in staat is aan die uiteindelijke eenzaamheid te ontstijgen meldt zich vrijheid- de absolute vrijheid van angst. Alleen dan kom je zelfstandig te weten wat werkelijkheid is, die onmetelijke energiebron die geen begin kent en geen einde. Zolang de geest echter in termen van tijd zijn eigen angsten verwekt, is hij niet in staat tot inzicht in datgene wat tijdloos is.   

KRISHNAMURTI
 
 
Slechts dát vertellen wat van betekenis is voor anderen. Alleen vragen naar dat wat je weten wilt. In beide gevallen beperkt tot datgene wat werkelijk het eigendom van de spreker is. - Alleen discussiëren om een resultaat te bereiken. Alleen "hardop denken" met degenen voor wie dat zin heeft. Alleen dan small talk de tijd en de stilte laten vullen, als het kan dienen tot brug voor het onuitgesprokene tussen twee gelijkgestemden. Een goed dieet voor hen die de waarheid ervaren hebben van de woorden: "Voor ieder ijdel woord dat ge gesproken hebt ". Maar in het gezelschapsleven nauwelijks populair.

Dag Hammarskjöld – Merkstenen


"Als je een schip wilt bouwen, trommel dan geen mensen bij elkaar om voor hout te zorgen, orders te geven en het werk in te delen, maar roep in hen het verlangen wakker naar de uitgestrekte, eindeloze zee."

Antoine de Saint-Exupéry
 

Er was er eens een wolk die zwaar was van regen. Toch durfde de wolk het water niet los te laten. Hij was bang dat hij zijn vorm zou verliezen. Boeddha stelde de wolk gerust. Hij zei: "Een wolk zijn is heerlijk, maar een regenbui zijn is ook heerlijk!"

Thich Nath Hanh

 
De ware hemel, waar God in woont, is overal op alle plaatsen, ook midden in de aarde.
Hij omvat de hel, waar de duivelen wonen en er is niets buiten God.
Want daar, waar Hij geweest is voor de schepping der wereld, daar is Hij nog,
als in zichzelve, en is Zelf het Wezen aller wezens.
Alles is uit Hem geboren en getuigt van Hem.
En Hij heet daarom God, wijl Hij alleen is het Goede, het Hart of het Beste,
namelijk het licht en de kracht, waaruit de natuur voortkomt.

Bron: Uren met Jacob Boehme.


- Een boek is een spiegel, als het een aap is die erin kijkt, kan er geen apostel uit terugkijken.
- Wanneer een boek en een hoofd met elkaar in botsing komen en je hoort een hol geluid, ligt dat dan altijd aan het boek?

(Lichtenberg, geciteerd in Vrij Nederland, 27-02-1999)

De weg is lang, steil, gevaarlijk en moeilijk. Bij elke stap is een hinder­laag, om elke hoek een valkuil. Duizend zichtbare of onzichtbare vijan­den zullen u belagen, in hun sluwheid verschrikkelijk tegenover uw on­wetendheid, in hun kracht formidabel tegenover uw zwakte. En als gij ze met pijn en moeite hebt verslagen, dringen andere duizenden naar voren om hun plaatsen in te nemen. De hel zal haar horden uitspuwen om u te bestrijden en te omringen, te verwonden en te bedreigen; de hemel zal u tegemoet treden met zijn meedogenloze beproevingen en zijn koude heldere verloocheningen.
Gij zult uzelf alleen vinden in uw zielensmart, de demonen furieus op uw pad, de goden boven u onwillig. Oud en krachtig, wreed, onbe­dwongen en dicht opeen en ontelbaar zijn de donkere en vreesaanjagen­de krachten die profiteren van de nacht en de onwetendheid. Ze zijn on­veranderlijk vijandig. . . Ongetwijfeld is er hulp, zelfs al schijnt die niet meer aanwezig, maar er is nog steeds de uiterlijke schijn van een totale nacht, zonder zonsopgang en zonder een ster van hoop om in de duister­nis te behagen.

SRI AUROBINDO, Het Uur van God
                                                                 
'Er bevindt zich niets in de wereld dat u kunt bezitten, want alles ontglipt u en hoe meer eigendommen u verwerft des te leger het wordt bij u van binnen. Mijn stem klinkt niet buiten u, zij klinkt binnenin u. Uw ogen zien mij niet buiten u, maar binnenin u. De mensen om u heen ervaart u niet buiten u, maar binnenin u. Tracht hen dan niet buiten u te bereiken, maar keer naar binnen en ontmoet hen daar en word gelijk aan hen. Pas als u dit beseft zult u daadwerkelijk één kunnen zijn. En als u mij vraagt "Waar blijf ík dan als ik één ben met alles en iedereen?" dan antwoord ik dat u precies daar zult zijn waar u zichzelf vindt als één zijnde met alles en iedereen. U zult dan dat ik zijn dat alles en iedereen is, u zult zijn die u bent: alles en iedereen.
Reik naar binnen, want daar vindt u wat u buiten ziet afgebeeld. U kunt geen mooi landschap bezitten, ook niet als u de eigendomsrechten verwerft en er een muur omheen plaatst, want dat landschap zal met muur en al buiten u blijven. Hoe groter uw land en hoe hoger uw muren, hoe kleiner u behuisd bent, want des te meer reikt u vergeefs naar buiten om te kunnen bezitten wat u reeds van binnen heeft. Breek dus uw muren af, geef uw land weg, reinig uw verlangen en probeer te beseffen dat alles zich binnenin u bevindt en dat u slechts de binnenwaarts leidende wegen moet vinden om te ontdekken dat het landschap uw eigendom wordt als u erin verdwijnt. En wees niet bang dat u, uw bewustzijn als mens, zal verliezen in het landschap. In plaats daarvan zult u er in geboren worden, zoals een druppel, die verdwijnt in de oceaan, zichzelf daarmee weliswaar als druppel verliest, maar herboren wordt als de oceaan zelf.'

Uit de Geheime Bruiloft - Karel Wellinghoff
 

Wanneer je op de weg van het ontwaken door het rijk der geesten trekt, zul je langzamerhand gaan inzien dat het slechts gedachten zijn die je plotseling met je ogen kunt zien. Dat is de reden waarom ze je zo vreemd voorkomen, als geestverschijningen; want de taal der vormen is anders dan de taal van het brein.

Gustav Meyrinck
 
De gedachte manifesteert zich in het woord,
het woord manifesteert zich in de daad,
de daad ontwikkelt zich tot een gewoonte,
en de gewoonte verhardt zich tot een karakter.

Sla dus acht op de gedachte en waar ze u brengt,
en laat haar voortkomen uit liefde
ontstaan uit begaan zijn met alle wezens.
Zoals de schaduw het lichaam volgt,
zo worden wij wat we denken.

Boeddhisme
 

Waarom, daarom......

Waarom gaat de lamp uit?
Ik bescherm hem met mijn jas
om hem af te schermen tegen de storm.
Daarom gaat de lamp uit.

Waarom verwelkt de bloem?
Ik druk haar aan mijn borst
in angstige liefde.
Daarom verwelkt de bloem.

Waarom droogt de stroom op?
Ik heb een dam gebouwd,
om het water voor mijzelf te hebben.
Daarom droogt de stroom uit.

R. Tagore

 

DE GROTE AANROEP

Vanuit het punt van Licht in 't Denken van God
Strome Licht in het denken van de mensen.
Dat Licht op Aarde nederdale!
Vanuit het punt van Liefde in het Hart van God
Strome Liefde in de harten van de mensen.

Moge Christus tot de Aarde wederkeren.
Vanuit het centrum waar Gods Wil gekend wordt
Richte Doel de kleine wil der mensen ­
Het Doel, dat de Meester kent en dient.

Vanuit het centrum dat wij mensheid noemen
Verwezenlijke zich het Plan van Liefde en Licht,
En moge het de deur verzeeg'len waar het kwaad verblijft.
Laat Licht en Liefde en Macht het Plan op Aard' herstellen.

 
"De schoonheid en de kracht van deze Aanroep liggen in zijn eenvoud en in de uitdrukking van zekere fundamentele waarheden, die door alle mensen als vanzelfsprekend worden aangenomen: de waarheid van het bestaan van een oorspronkelijke Intelligentie, Die we vaag met de naam God aanduiden; de waarheid dat achter alle uiterlijke schijn Liefde de drijvende kracht van het heelal is; de waarheid dat een groot Wezen, door de christenen Christus ge­noemd, op aarde kwam en die Liefde in zich belichaamde en uit­drukte, opdat wij zouden kunnen begrijpen; de waarheid dat zowel liefde als intelligentie de resultaten zijn van dat wat de Wil Gods wordt genoemd, en ten slotte de vanzelfsprekende waarheid dat het goddelijke plan zich slechts door de mensheid zelf kan verwezen­lijken. "

ALICE A. BAILEY.
Bron: Telepathie en het etherisch lichaam.



Mijn hart springt op wanneer
Een regenboog de hemel tooit:
Zo bleek toen ik op aarde kwam;
Zo zie ik het ook nu als man;
Zo wil ik het als oude heer,
Of ik ging beter dood!
Het Kind is vader van de Man;
En ik verlang dat dag in dag
Natuurlijk vroom vervloeien mag.

William Wordsworth



GOD RIJPT

Zelfs wanneer we elke diepte zouden afwijzen:
wanneer een gebergte goud bevat
dat niemand nog opgraven wil,
zal eens de rivier het aan het daglicht brengen
die in de stilte der stenen binnendringt,
de krachtige.

Ook wanneer wij niet willen:
God rijpt.

RAINER MARIA RILKE


De aarde zit boordevol hemel
en elke struik, hoe gewoon ook,
staat in lichterlaaie van God.
Maar enkel hij die het ziet
doet zijn schoenen uit.
De rest zit er omheen
en plukt bramen.

ELIZABETH BARRETT BROWNING (1806-61)
BRANDEND BRAAMBOS



HET GODDELIJK VUUR IN ONSZELF ONTSTEKEN

Wie God nadert zal in het begin hard moeten vechten en veel lijden;
maar daarna valt hem een onuitsprekelijke vreugde ten beurt.
Je kunt het vergelijken met iemand die een vuur wil aansteken.
Aanvankelijk slaat de rook die persoon op de adem en schieten zijn ogen vol tranen;
totdat hij zijn doel bereikt.
Zoals geschreven staat: "Onze God is een verterend vuur" (Hebr. 12:24),
zo moeten ook wij het goddelijke vuur in onszelf ontsteken door tranen en hard werken.

AMMA SYNCLETICA: Deze "woestijnmoeder" stond in de traditie van de woestijnvaders, de eerste christelijke kluizenaars die in de 4e en 5e eeuw in de woestijnen van Egypte leefden.

 
De mensen zouden niet zo veel moeten nadenken over wat ze moeten doen; ze zouden veel meer moeten nadenken over wat zij zijn. Zouden zij goed zijn en zou hun levenswijze goed zijn, dan zouden zij licht uitstralen, en dan zou er een heerlijk licht uitgaan van al hun werken. Als je rechtvaardig bent, dan is ook wat je doet rechtvaardig. Denk niet dat je heiligheid kunt grondvesten op daden; veeleer groeit heiligheid uit de grond van je hele wezen. Want niet de daden heiligen ons, maar wij moeten de daden heiligen.

Eckhart


Niets staat de kennis van God zozeer in de weg als tijd en ruimte,
want tijd en ruimte zijn fragmenten, terwijl God één is!
En daarom, als de ziel God wil kennen,
moet zij hem boven de tijd uit en buiten de ruimte kennen;
want God is niet dit nóch dat,
aangezien dit gemanifesteerde dingen zijn.
God is één.

Eckhart
 

'Ik had de blijmoedige overtuiging, dat doofheid en blindheid niet een wezenlijk deel van mijn bestaan waren, omdat ze immers op geen enkele wijze een wezenlijk deel waren van mijn onster­felijke geest.'

Helen Keller in Midstream, haar autobiografie.

                                                                
Wij willen zó gestreeld worden, dat wij grote smaak en zoetheid en lust in onszelf vinden; dan denken wij dat het helemaal in orde is met ons. Maar dit is nog ver verwijderd van het volkomen leven. Want wanneer God ons in een hard leven trekken wil - dat is: in een ontberen en ontledigen van het eigene in geest en natuur - en Hij ons zijn troost en zoetheid onttrekt, dan is het ons wond en pijnlijk en kunnen wij ons daarin niet schikken. Dan vergeten wij God, verwaarlozen onze oefening en wanen ons totaal verloren. Dat is een groot gebrek en een kwaad teken. Want een waarlijk liefhebbend mens heeft God of het eeuwige goed even lief in hebben als in ontberen, in zoet als in zuur, in lief als in leed.

anoniem mystiek geschrift eind 14de eeuw.
                                                                                           

De broederschap van hen die het merkteken van de pijn dragen.

Wie behoren tot deze broederschap? Zij die uit ervaring weten wat fysieke pijn en lichamelijk lijden betekenen, horen bij elkaar; zij zijn wereldwijd verenigd door een onzichtbare band. Ieder voor zich kennen zij de nachtmerries van pijn en lijden waaraan een mens kan zijn blootgesteld, en ieder voor zich kennen zij het verlangen om vrij van pijn te zijn. Wie verlost is van zijn pijn moet niet denken dat hij nu vrij is en zijn leven naar believen kan voortzetten zoals het was, zonder herinnering aan het verleden. Hij is nu een man 'wiens ogen geopend zijn' ten aanzien van pijn en angst; hij moet helpen deze twee vijanden te overwinnen en anderen de bevrijding te brengen die hij zelf heeft ervaren.

Albert Schweitzer

                                                                                               
God wordt niet volledig gekend wanneer hij enkel "gekend" wordt met het verstand. Hij wordt het best gekend door ons wanneer Hij bezit neemt van heel ons zijn en ons met Zichzelf verenigt. Dan kennen we Hem niet als een idee maar voorbij aan alle ideeën, in een liefdescontact, in een ervaring van Wie Hij is, in een realiseren dat Hij en alleen Hij ons leven is en dat we zonder Hem niets zijn. Het is onze vreugde om niets te zijn, en te weten dat Hij alles is.

Thomas Merton


Wanneer ge iemand ziet weeklagen van ellende, hetzij om een kind dat ver weg is, hetzij omdat hij zijn bezittingen verloren heeft, laat u dan niet meeslepen door uw verbeelding over dit gebeuren en denk niet dat de rampspoed die hem treft buiten hemzelf ligt en houd u terstond voor ogen dat hij niet gekweld wordt door datgene wat er gebeurd is (want iemand anders wordt er juist niet door gekweld), maar door zijn houding tegenover het gebeurde. Aarzel echter niet om, voor zover het woorden betreft, met hem te doen te hebben en wanneer het nodig is, met hem te weeklagen; doch waak ervoor dat u van binnen niet met hem mee klaagt.

epictetus

Wat men passend vindt, wordt meestal bepaald door heersende meningen. Neem een vader; het is voorgeschreven voor hem te zorgen, hem in alles te gehoorzamen en het te dulden dat hij scheldt en slaat. 'Maar hij is een slechte vader,' antwoordt ge. Ge werd toch niet door de natuur bij een goede vader geplaatst, maar bij een vader. 'Mijn broeder doet mij onrecht,' zegt ge. Welnu dan, let op uw eigen houding ten opzichte van hem. Let niet op wat hij doet, maar draag er zorg voor dat uw houding in overeenstemming is met uw Natuur. Want een ander zal u niet kwetsen indien ge het niet wilt. Alleen dan zult ge gekwetst zijn, indien ge meent gekwetst te worden. En indien ge het tot een gewoonte maakt om op uw meningen toe te kijken, zult ge ontdekken wat ge kunt verwachten van uw naaste, uw medeburger en uw gouverneur.

epictetus



VLAM IN DE DIEPSTE DIEPTE VAN ONS HART

In onmetelijke diepte,
in de totale duisternis
van de Grot,
daar brandt een Vlam,
een eenzame Vlam!
Zal ooit iemand het geheim verklappen
dat die Vlam verborgen houdt
in haar hart?
Enkel die mens kan dit geheim ontdekken -
een geheim dat hij nooit kan delen met anderen -
die, wanneer hij die Vlam is binnengegaan
en erdoor verzwolgen is
van dat moment af aan
enkel nog Vlam is!


UIT DE UPANISHAD


God in de realiteit te vinden of te kennen, door welke uiterlijke bewijzen, of door wat dan ook, behalve dan door God zelf, die zich aan u open­baart en van zich zelf in u getuigenis aflegt, zal u nooit gelukken, noch hier noch hiernamaals. Noch God, noch de hemel, noch de hel, noch de duivel, noch het vlees kunnen in u of door u anders worden gekend dan door hun eigen bestaan en openbaring in u. Iedere voorgegeven kennis over deze dingen, buiten en zonder dit onloochenbare, gevoelige weten van hun geboorte in u, is er slechts een zodanige kennis van als de blinde heeft van het licht, dat hem nooit deelachtig werd.

William Law.


Waak over uw gedachten,
Zij worden uw woorden.
Waak over uw woorden,
Zij worden uw daden.
Waak over uw daden,
Zij worden uw karakter.
Waak over uw karakter,
Dit wordt uw bestemming.

Vrij naar Blavatsky


Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde en precisie,
het resultaat van een blind toeval zou zijn,
dan is dat net zo geloofwaardig als
wanneer  een drukkerij explodeert
en alle druklettertjes weer op de grond terecht komen
in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek

Je kunt op twee manieren tegen het leven aankijken:
ofwel geloof je dat er geen wonderen bestaan,
ofwel geloof je dat alles een wonder is.

Albert Einstein, 1879-1955

 
Het heelal verwart mij: ik kan mij niet voorstellen dat dit uurwerk wel bestaat en er geen uurwerkmaker zou zijn.

Voltaire, Frans schrijver en filosoof, 1694-1778
 
 
Rustend in het centrum van ons wezen,
ontmoeten we een wereld waarin
alles op dezelfde wijze in zichzelf rust.
Daarbij wordt de boom een mysterie,
de wolk een openbaring,
de mens een kosmos - welks rijkdom
we maar af en toe zien, in een flits.

Dag Hammerskjöld - Merkstenen


Verder word ik gedreven,
een onbekend land binnen.
De grond wordt harder,
de lucht meer prikkelend koud.

Aangeraakt door de wind
vanuit mijn onbekende doel
trillen de snaren
in verwachting.

Aldoor vragend
zal ik aangekomen zijn,
waar het leven wegklinkt -
een heldere eenvoudige toon
in de stilte.

Dag Hammerskjöld - Merkstenen



De stilte is de ruimte rond iedere handeling en ieder samenleven als mensen. De vriendschap eist geen woorden - het is een eenzaamheid, bevrijd van de angst der eenzaamheid.

Dag Hammerskjöld - Merkstenen


De innerlijke stilte bewaren - midden in het lawaai. Open, stille, vochtige teelaarde blijven, in de vruchtbare duisternis waar de regen valt en het zaad kiemt - hoe velen er ook zijn, die in het droge daglicht over de velden trekken, alles vertrappend in wervelend stof.

Dag Hammerskjöld - Merkstenen
 
 

In 'het vermoeden' - bij IKON - kwam de heilige tekst van de gaste uit het dagboek van Etty Hillesum
Daarom heb ik ervoor gekozen om hier ook enkele citaten uit dat dagboek te plaatsen.

28 maart 1942:

Dit verdriet moet je, in jezelf, alle ruimte en onderdak verschaffen die het toekomt en op die manier zal het verdriet in de wereld misschien verminderen, als iedereen draagt, eerlijk en loyaal en volwassen draagt wat hem wordt opgelegd.

Maar als je het verdriet niet het eerlijke onderdak verleent, maar de meeste ruimte openstelt voor haat en wraakgedachten, waaruit weer nieuw verdriet voor anderen geboren zal worden, ja dan neemt het verdriet nooit een einde in deze wereld en zal zich steeds vermeerderen.

29 maart 1942:

Men moet ondanks de vele mensen, de vele vragen, de veelzijdige studie, altijd een grote stilte met zich meedragen, waarin men zich steeds terugtrekken kan, ook te midden van het grootste gewoel en midden in het intensiefste gesprek.
En zeer, zeer bescheiden zijn …. En steeds eenvoudiger worden. …
Niet alleen voor je zelf, in je stille en beste momenten die eenvoud en wijdte in je voelen, maar ook in je dagelijkse leven, geen sensaties om je heen uitstrooien, niet interessant willen zijn.
De woorden moeten eigenlijk het zwijgen accentueren. …

Het zal dan gaan om de juiste verhouding van woorden en woordloosheid, een woordloosheid, waarin meer gebeurt, dan in alle woorden, die men bij elkaar vinden kan.

In onze geest, innerlijk moeten we in staat zijn het woord los te maken van de beleving en moeten we ten enenmale vermijden dat het woord zich mengt in, en een rol speelt in de rechtstreekse beleving van het gevoel; het gevoel wat feitelijk voorhanden is.
 
 ***
 
Als je eenmaal zo ver bent gegaan en zo diep hierin bent doorgedrongen, zul je ontdekken dat in het onbewuste, in de duistere uithoeken van de geest  een gevoel begraven ligt van volslagen eenzaamheid, van isolement, en dat is de fundamentele oorzaak van angst.

Maar hier kom je nooit aan voorbij als je het uit de weg gaat, als je het ontloopt, als je er niet in afdaalt zonder er een naam aan te geven.

Onze geest moet oog in oog komen te staan met het feit van volledige innerlijke eenzaamheid en zichzelf niet toestaan iets aan dat feit te veranderen.

Dat uitzonderlijke iets dat eenzaamheid heet is het diepste wezen van het zelf, het "ik", met al zijn pesterijtjes, al zijn slimmigheden, zijn plaatsvervangende trucs, met zijn sluier van woorden waarin de geest gevangen raakt.

Pas wanneer de menselijke geest in staat is aan die uiteindelijke eenzaamheid te ontstijgen meldt zich vrijheid - de absolute vrijheid van angst.

Alleen dan kom je zelfstandig te weten wat werkelijkheid is, die onmetelijke energiebron die geen begin kent en geen einde.

Zolang de geest echter in termen van tijd zijn eigen angsten verwekt, is hij niet in staat tot inzicht in datgene wat tijdloos is.

Krishnamurti
 

Te midden van de diepste stilte spreekt God tot ons zijn Woord. En wel in het reinste en edelste dat de ziel te bieden heeft, in haar wezen. Daar heerst de diepste stilte: schepsel noch beeld vindt er ooit toegang.

Al haar werkzaamheden verricht de ziel door middel van haar krachten; wat zij kent, kent zij door het verstand; wat zij bemint, bemint zij door de wil. En de gevolgen van haar werkzaamheden treden naar buiten door de zintuigen, zoals bijvoorbeeld het zien door de ogen. In het wezen van de ziel vindt echter geen handeling plaats.

Weliswaar ontspringen de werkzaamheden uit de grond van de ziel, maar de grond zelf is het diepste zwijgen. Hier is slechts ruimte en rust voor Gods woord. Niemand of niets vermag aan de grond van de ziel te raken dan God alleen. Komen de zielenkrachten met de schepselen in contact, dan vormen zij zich daarvan een beeld en gelijkenis, en nemen dit in zich op. Daardoor kennen zij de schepselen. Dieper kan het schepsel niet tot de ziel doordringen.

En anderzijds is de ziel slechts op deze wijze in staat zich met de dingen te verenigen. De ziel zelf kan zich van haar wezen geen beeld vormen. Daarom is de ziel niets zo onbekend als zichzelf. Inwendig is zij vrij van elke bemiddeling en alle beelden, en dat is ook de reden waarom God zich zonder meer met de ziel verenigen kan. Dat is de geboorte van Gods Zoon.

Op volkomen dezelfde en geen andere wijze baart Hij Zijn Zoon in het wezen van de ziel, spreekt Hij, zonder beeld of gelijkenis, tot ons zijn Woord. Wat wordt vereist van de mens om dit Woord van God in zich op te nemen? Heeft hij zich enige voorstelling van God te maken of aan Hem te denken? Of kan hij beter stil zijn, in rust en zwijgen wachten op Gods spreken en doen?

Ik zeg: dit spreken en doen van God worden slechts zij deelachtig die zich zo volkomen het wezen van de deugd hebben eigengemaakt, dat deze zonder hun toedoen uit hen opbloeit. En met name moeten zij een afspiegeling zijn van Christus, die in hen leeft.

Zij zullen ervaren dat het beste en heerlijkste waartoe een mens tijdens zijn aards bestaan kan komen, is te zwijgen en God in zich te laten spreken en doen.

De mensen zouden minder moeten overdenken, wat ze behoren te doen en meer hoe zij moeten zijn. Als ze maar goed waren, zou hun gedrag naar buiten helder uitstralen. Verwacht niet, dat ge uw verlossing op daden baseren kunt, ze berust op wat ge zijt. De basis, waarop een goed karakter berust, is dezelfde basis, als waarop de waarde van het werk van de mens berust, namelijk op een geest, die zich geheel tot God gekeerd heeft. Waarlijk, als ge zo waart, zoudt ge op een steen kunnen trappen en dit zou een vromer werk zijn, dan wanneer ge alleen maar ten bate van uzelf, het lichaam des Heren zoudt ontvangen en uw geest niet aan alles ont­heven zou zijn.

ECKHART

 
"Wanneer ge een weldaad hebt bewezen en een ander heeft haar genoten,  waarom zoudt ge dan nog bovendien, zoals dwazen doen, een derde begeren: als weldoener geprezen te worden of dank te oogsten."

Marcus Aurelius
 
 
 
Hoop is de dove die regelmatig hoort dat wij sterven,
maar nooit gehoord heeft van zijn eigen dood
of stilstaat bij zijn eigen einde.
Hebzucht is de blinde die de fouten van anderen haarscherp ziet
en ze van straat tot straat rondbazuint,
zijn blinde ogen nemen echter van zijn eigen fouten niets waar.
De naakte is bang dat hem zijn kleed wordt afgerukt,
maar hoe kun je iemand die naakt is zijn kleed afnemen?
De wereldse mens is behoeftig en dodelijk beangst,
hij bezit niets, toch is hij bang voor dieven.
Naakt kwam hij en naakt gaat hij heen,
maar aldoor is hij doodsbenauwd voor dieven.
Wanneer de dood komt,
is het gejammer niet van de lucht,
terwijl hij zelf in de lach schiet om zijn angst.
Op dat moment weet de rijke dat hij geen goud bezit
en ziet de scherpzinnige
dat zijn talent hem niet toebehoort

Roemi
 
 Denken.

Het denken is het krachtigste middel waarover de mens beschikt, het is de goddelijke vonk die zijn spirituele dimensie bevestigt, die geen barričres of afstanden kent. Met het denken kunnen we in contact komen met hogere werelden en op afstand handelen. Ieder menselijk wezen heeft een eigen vi­bratie die is bepaald door zijn bewustzijnsniveau en mensen en dingen beďnvloedt. Deze vibraties kunnen worden opgevangen door anderen al naar gelang hun ontwikkeling. Het kan gebeuren dat we ons op een bepaal­de manier gedragen zonder dat we het in de gaten hebben, omdat we onbe­wust worden beďnvloed door gelijksoortige energieën van mensen met wie wij in contact staan. Dat is de wet van de resonantie, dezelfde wet die ervoor zorgt dat een stemvork alleen op een toon reageert als die zijn eigen fre­quentie heeft. Als dit niet gebeurt, dan bestaat de toon niet voor de stem­vork, aangezien zij haar niet kan waarnemen. Hetzelfde geldt voor een radio die is afgestemd op de middengolf en alleen maar de middengolf kan ont­vangen, op basis van zijn eigen resonantie.

De gedachte heeft nog een ander kenmerk: eenmaal geformuleerd wordt zij in het Heelal losgelaten en overleeft er. De vibraties die wij uitstralen gaan nooit verloren en zij voegen zich bij andere gedachten met gelijksoortige vi­braties: als de gedachten positief zijn, voegen zij zich bij andere positieve ge­dachten. Als zij negatief zijn, voegen zij zich bij andere negatieve gedachten. Het is duidelijk hoe sterk een gedachte op die manier kan worden.

Bovendien bestaat er een 'boemerangeffect' van de gedachte: alles wat van ons uitgaat, komt bij ons terug, uiteraard met een veel groter potentieel door het effect van de toevoegingen. Het belang van het positieve denken is duidelijk: het is angstwekkend om te denken aan onze negatieve gedachten die vermenigvuldigd terugkeren. Dit mechanisme heeft te maken met de wet van het karma, de wet van oorzaak en gevolg, die ook geldt zonder dat men zich ervan bewust is. De moderne wetenschap heeft de weldadige in­vloed van het positieve denken op de menselijke fysiologie reeds bevestigd.

Pia Vercellesi
 
 
"Zeer grote trots of diepe zelfverachting duiden op zwakheid van ziel."
"Dwalen is niet onwaarheid bezitten, maar wat waar is niet bezitten. Het onware is geen eigendom van ons verstand."
"De dingen immers die in het leven het meest voorkomen en die door de mensen, zoals men uit hun daden kan opmaken, als het hoogste goed worden beschouwd, zijn tot drie zaken te herleiden, namelijk rijkdom, eer en zinnelijk genot. Deze drie dingen sleuren de geest zo mee, dat hij nauwelijks over iets anders kan nadenken”

citaten van B. Spinoza (2de helft 17de eeuw)
 

Wat er na de dood gebeurt, is zo onuitsprekelijk groots, dat onze verbeelding en onze gevoelens er zelfs bij benadering geen idee van kunnen hebben.
Vroeg of laat worden de doden allemaal wat wij ook zijn.
Maar in deze werkelijkheid weten we weinig of niets over die zienswijze.
En wat zullen we na de dood nog weten van deze aarde?
De ontbinding van onze tijdelijke vorm in de eeuwigheid brengt geen verlies aan betekenis met zich mee.
Integendeel, de pink weet dan dat hij deel is van de hand.

C.G. Jung

 
Een eenvoudig hart zal alles lief hebben wat het meest waardevol op aarde is, echtgenoot of echtgenote, ouders of kind, broeder of vriend, zonder dat het zijn eigen eenheid schendt;
uiterlijke dingen zullen geen aantrekkelijkheid hebben, behalve voor zover ze de ziel tot Hem leiden;
alle overdrijving of onechtheid, aanstellerij en onwaarheid zal van zo iemand wegvallen, evenals de dauw opdroogt door de zon.

Het enige doel is God te behagen en daarom ontstaat er dan ook een volkomen onverschilligheid  voor wat anderen zeggen en denken, zodat woorden en handelingen heel simpel en natuurlijk worden, alleen op Hem gericht.
Zulk een christelijke eenvoud geeft de echte volmaaktheid van innerlijk leven weer - God, Zijn wil en genoegen, als enig doel.

N. Grou