Versjes van Adriana - deel 3

01. 40 dagen - 02. Een serie korte versjes - 03. Het noodlot - 04. Adieu God - 05. De God die ik begraven had - 06. Al zoekende - 07. Alles heeft een tegenpool - 08. Als kinderen het huis uit gaan - 09. Arabische lente - 10. Azuurblauwe lucht - 11. Baby - 12. Midden in de winter - 13. Bedauwde spinrag op de heide - 14. De eeuwigheid  - 15. Cederhouten moeder Gods - 16. Dagje Amsterdam - 17. Dankbaarheid - 18. De boom - 19. De kredietcrisis - 20. De dodenakker - 21. De veertiger - 22. De wedergeboorte - 23. De winter - 24. De winterslaap - 25. De witte wollen deken - 26. Echte liefde - 27. Een melodietje - 28. Empty nest - 29. Een nieuw jaar - 30. Einde kringloop?
 
 
 
 
 

01. 40 dagen  -  40 nachten

40 dagen  -  40  nachten
vastte Hij  in de woestijn
40 dagen -  40 nachten
geheel alleen met zijn gedachten
worstelend met hellekrachten
die probeerden te verkrachten
‘t zijn voorbereidend ZIJN

‘t ZIJN  van de bewuste Christus
die aan ons het voorbeeld gaf
zodat zijn geest in ons kan groeien
van de wieg tot aan het graf
Opdat na héél veel levens
het LICHT van Hem in ons ontwaakt
en al het duister door  ons zelf geschapen
door het LICHT worde gekraakt
waardoor alleen de LIEFDE telt
tegen ‘t zinloze geweld

15.3.2009  
Adriana



02. Een serie korte versjes

WAT HEB IK ER AAN
Wat heb ik aan ’t verleden
’t is ’t heden dat nu telt
wat heb ik aan de toekomst
terwijl het NU slechts geldt

13.1.2008  

ALLES WAT IS ZIT IN JEZELF
Alles wat is zit in jezelf
je hoeft niet ver te zoeken
Aan jou de keuze wat je er mee doet
het wel of niet doen uit de doeken

13.1.2008

ALLES IS DUALITEIT
Alles is dualiteit
’t een kan niet zonder ’t ander
dat is voor mij realiteit
voor mij en voor elk ander

13.1.2008  

HET EEN KAN NIET ZONDER HET ANDER
Het een kan niet zonder het ander
het zwart houdt het wit in stand
En zeg je: nee ik verander
dan houdt toch de tegenpool stand

13.1.2008  

DE HEMEL EN DE HEL
Je bent zelf de hemel en de hel
je schept je eigen ZIJN
Het is vreugde of verdriet
gelukzaligheid of pijn

13.1.2008

OORDEEL OF VEROORDEEL NIET
Oordeel of veroordeel niet
want alles heeft zijn doel
Hetgeen jou ergert of verdriet
dat is slechts jóuw gevoel

13.1.2008  

Prille liefde
Vogeltjes kwetteren
vogeltjes spelen
’t is lente
en ’t gaat nooit vervelen

1.3.2008  

Een melodietje
Een filosofietje
dat als melodietje
mijn oor bereikt
het is maar hoe je het bekijkt

1.3.2008  

Liefde
Liefde bestaat uit heel veel kleuren
In gevoelens en in geuren
Wie de ware liefde vindt
die verheugt zich als een kind

2.3. 2008  

Hoe laat het is?
Hoe laat het is?
Ik zou het niet weten
Aan klok kijken
is al veel tijd versleten

2.3.2008  

Bestaat er tijd?
Tijd bestaat wel
Tijd bestaat niet
het is maar
hoe je het beziet

2.3.2008

Het Paradijs
Mens zoek niet naar ’t Paradijs
het brengt je alleen maar van de wijs
Het Paradijs dat zit in jou
in iedere man, in iedere vrouw

28.12.2008
Adriana



03. Het noodlot

Ieder zit binnen
een dak boven ’t hoofd
Knus en gezellig
doch ik loop verdoofd
door drank en drugs
door de straten alleen
Mijn god wie zal ’t zeggen
waar moet ik heen?

Eens was ik rijk
had een vrouw en een kind
woonde in een chique wijk
en werd bemind

Doch dat is het verleden
nu loop ik hier
met mijn ziel onder mijn arm
en getierelier

Eens zul je begrijpen
het waarom en waarvoor
want niets van ons levens
gaat teloor

24.12.2008
Adriana


04. Adieu God

Adieu God, vaarwel
Je zwaaide mij te hard
met die scepter in je hand
en in het oude testament
Oog om oog, tand om tand
met de hel en de verdoemenis
die er volgens mij niet is

Adieu God, vaarwel
Bij mij sta je buiten spel

Ik heb nu de God
in mezelf gevonden
de God van liefde
de God van trouw
de God die zich bekommert
om mij en om Jou

Tegen zo’n God zeg ik:
WAUW !

16.9.2013  
Adriana



05. De God die ik begraven had
en weer tot leven wekte


Wie kan zijn ziel doorgronden
wie weet van haar bestaan
als z’ in een sluimer-toestand
door levens is gegaan?

Evoluerend zoekend
mijn ziel wakkert dit aan
Zoekend doch ontwetend
hoe het is ontstaan

De mens die na gaat denken
zichzelve wakker maakt
komt éindelijk tot conclusie
de zielevlam die waakt

De Godsvonk gaat weer leven
de geest die voelt dit aan
De God in haar begraven
komt tot bewust bestaan

28.9.2008
Adriana



06. Al zoekende

Al zoekende vond ik de God in mezelf
de God die ik altijd al kende
Het licht verduisterd, ontgroeide ik Hem
en in al mijn grote ellende

ontstak er een licht in de duisternis
dat me terugbracht op Zijn pad
Het pad waar ik Hem eertijds had ontmoet
maar wat ik stilaan vergat

En ieder die zoekt die vindt Hem ooit
want Hij is de Bron van ons ZIJN
in al hetgeen wat jou ontroert
je vreugde, zorgen en pijn

Diep in jouw hart daar bundelde hij
Zijn eeuwige Goddelijke vonk
Vandaar dat Hij je nooit verlaat
hoe diep je ooit ook zonk


2006
Adriana
Uit mijn gedichtenbundel ZOEKTOCHT



07. Alles heeft een tegenpool

Alles heeft een tegenpool
Vreugde kent ook verdriet
Je bent wijs of kierewiet
Intelligent of een beetje dom
Helderhorend of doofstom
Je kent de hemel en de hel
Je voelt je vrij of in de knel
Je bent alleen of met zeer velen
Egoïst of je wilt delen

Zo kunnen we nog veel verder gaan
van regenplas tot Oceaan

9.6.2013  
Adriana



08. Als kinderen het huis uit gaan

Vaarwel moeder, vaarwel vader
ik ga nu op eigen benen staan
mijn kindertijd voorbij ik moet gaan

Gekomen uit een vorig leven
kwam ik jullie zomaar tegen
De liefde die ik heb gekregen
is niet meer uit te wissen

Ik ga verder, ga studeren
moet nu zelfstandig worden en veel leren
ik laat los, ik moet gaan
Bedankt moeder, bedankt vader
voor alles wat jullie voor mij hebben gedaan

3 aug.  2008
Adriana


09. Arabische lente

Collectieve gedachten
ontketenen krachten
twitterend de wereld rond

Arabische lente
ontluikend bewustzijn
ontsteekt de lont

Gedachtestromen
eerst revolutie
dán evolutie

Dictatuur verdwijnt
geraakt uitgedeind
en alles wordt democratie

12.10.2011  
Adriana


Met dit gedichtje deed ik mee aan de wedstrijd van de Bieb 2011
Met heel weinig woorden, heel veel inhoud, en toekomstgedachten.


10. Azuurblauwe lucht

Azuurblauw is de lucht met witte wolken
Ze schuifelen voorbij in snelle vaart
Het is alsof ze ons telkens weer vertolken
hoe eertijds de schepping werd geklaard

Want toen destijds de nevelen ontstonden
verbonden waren met het pril bestaan
Vertegenwoordigend hun godheid als een "wonder”
heeft het scheppende nóóit meer stil gestaan

29.6.2008
Adriana

Toen ik zojuist op mijn plat dak zat, keek ik naar de azuurblauwe lucht en zag ik de witte wolken voorbij schuifelen. Dit deed me denken aan het begin van de schepping toen de nevelen ontstonden.
 
 

11. Baby

Kijkend in de diepe diepte van het donkerblauw
Wonderlijk zijn je diepblauwe donkere blinde oogjes
Blind geboren, zoekend naar het LICHT
Het LICHT dat laaiend zal ontwaken uit je eigen zelf
Zich worstelend uit het diepe duister
naar ONEINDIG LICHT

28.11.2010 
Adriana Biesbroeck-van Denderen

 
Uit het duister van de oerknal werd het licht geboren.
Ook uit het duister van de nacht wordt de dag geboren.
Het kind wordt geboren uit het duister van de moederschoot


12. Midden in de winter

Midden in de winter
geen zon en alles grauw
geen vogels die je wakker zingen
geen lucht in azuurblauw

Is ook niet het menselijk leven
een kringloop zoals dit
na de rust het herbeleven
met een andere outfit

Opdat de ziel kan groeien
bewuster worden zal
zij daardoor kan gaan bloeien
vanuit dit tranendal

Naar hogere bewuste sferen
ontdekken daar haar roots
steeds hoger en steeds verder
na iedere escape-toets

29.12.2010
Adriana



13. Bedauwde spinrag op de heide

Bedauwde spinrag op de heide
Hoe kun jij mijn hart verblijden
Ragfijn met parelen bekleed
Ik wil weten wie dit deed

Een kunstwerk ben je zo te zien
Wie heeft de kunstenaar gezien
die deze fijnkunst heeft geschapen?

Je doet mijn zielensnaren trillen
mijn gedachten die verstillen
bij zoveel schoonheid om me heen

Het maakt me dankbaar voor dit leven
waarin ik dit alles mag beleven
en mij doet opgaan in jouw sfeer

10.9.2008 


14. De eeuwigheid

Er is een tijd van komen
en er is een tijd van gaan
Van terug komen
en weer verder gaan

Van dromen
over werkelijkheid
En op zijn tijd
ontdekken de eeuwigheid

29.8.2009
Adriana



15. Cederhouten moeder Gods
 


Uit cederhout ben ik gebeiteld
als boom heb ik hiervoor bestaan
Als boom ben ik tot God geworden
dus zal ik nimmer ooit vergaan

Nu heeft iemand mij uitverkoren
gebeiteld tot een moeder Gods
Door liefde werd ik weer geboren
en sta nu op de schoorsteen trots

Adriana
14.9.2010


Mijn inspiratie tot het maken van bovenstaand gedichtje haalde ik uit het cederhouten beeldje wat Pastor Omèr Gielliet uit Breskens voor mij beitelde uit cederhout. Omdat ik overtuigd ben van "de God” die leeft in alles, God het leven zelf, behoort ook de cederhouten boom tot een stukje van hetgeen we God noemen. Vandaar:  "Als boom ben ik tot God geworden”. "Door liefde werd ik geboren” zowel door de Schepper uit de oerbron van ons bestaan als door de maker van dit beeldje die het ook met liefde heeft gebeeldhouwd.


16. Dagje Amsterdam

Fietsen, brommers, auto’s, bussen , trams
vliegen, haasten, over keien en beton
Tramrails, struikelblokken
Rood, groen, gele lichten
flitsen aan en uit
waar is hier de rust van de natuur?

Wandelaars, voorbijgangers
wandelen haastend zich vooruit
Kijken met een blik op oneindig
naar wat,  naar wie?
Massa’s mensen eenzaam tussen velen
waar is hier de rust van de natuur?

Mensen opgestapeld in betonnen torens
verloren tussen de massa
alleen tussen vele velen
Onder zich gekrioel en gewoel
Uitzicht op betonnen overburen
Waar is hier de rust van de natuur?

Het paleis op de Dam staat in de steigers
Duiven?
 Ik zie geen duiven!
Zijn ook zíj al gevlucht
voor de massa
terug naar de rust van de natuur?

16.2.2011
na een dagje Amsterdam
Adriana


Wanneer men gewend is aan de rust en de stilte van het Zeeuws-Vlaamse platte polderland is het contrast van een dagje Amsterdam wel dermate groot, dat men dit ervaart als een dagje onrust.
Wel is er in zo’n stad van alles te zien en te beleven, winkels, musea, tentoonstellingen, voorstellingen van allerlei aard en noem maar op. Maar voor wie van rust houdt, gaat er niks boven de rust van de natuur.


17. Dankbaarheid

Niet door te zeggen;  "God zij dank”
of lofliederen te zingen
maar door het voorbeeld wat je geeft
aan degenen die jou omringen

Zo kun je tonen je dankbaarheid
aan de God van al het leven
Die aan jou het eeuwig leven gaf
en jou tot "Godheid” heeft verheven

25.1.2009
Adriana


Inspiratiebron: het boek Volkeren der Aarde, Jozef Rulof. Zie hoofdstuk 7, pagina 82 bovenaan.
'En God zal in onze daden de dankbaarheid zien, die wij gevoelen jegens Hem om wat Hij aan ons geschonken heeft'.


18. De boom

Eens reikten mijn wortels diep in aarde
nu ben ik wortelloos neergeveld
vermolmd, ontkleurd, ontveld
lig ik hier te liggen

Doelloos lijkt mijn stil bestaan
vergaan ligt in ’t verschiet
was het niet dat parasieten
mij tot voedsel maken

Het krioelt hier van het leven
Kevertjes en larven, voelen zich bij mij thuis
maken van mijn karkas een huis
leve mijn stoffelijk overschot

In mijn kieren nestelen zich de wieren
en kijk,  ze geven me zelfs weer kleur
het geeft fleur aan mijn somber kaal bestaan
o mijn god, laat ze toch begaan

27.11. 2012
Adriana



19. De kredietcrisis

De Staat als redder in de nood
neemt alles van ons over
Héél langzaam gaan we zelf dood
ons ego glijdend in de sloot
kijkt om zich heen en ziet meteen
wij zijn allen samen een

Niet langer competitie
Niet langer wie is eerst
Wie rijk, wie arm, wie heerst

We zullen opgaan in elkaar
volgens kosmische wetten
die wij zelf geschapen hebben
Niet langer zitten wij in netten
gevangen in ons eigen ik

De mens gaat hoger stijgen
wordt zich kosmisch bewust
zal andere inzichten krijgen
en niet meer verontrust

Alles eerlijk delen
Iedereen even veel
Allemaal gelukkig
Alles één geheel

25.11.2008
Adriana


Degenen die de boeken van Jozef Rulof lezen, kunnen bovenstaande voorspellingen lezen in het boek "De Volkeren der Aarde door gene zijde bezien” en wel het hoofdstuk 12, de Staat als een groot huisgezin. Meer weten? klik HIER


20. De dodenakker

Stil is het en verlaten
als ik op de dodenakker kom
Eindeloos ver reiken de graven
allen liggen hier begraven
stilte heerst alom

Het zijn de lichamen van de zielen
die hier rusten in ’t graf
Het is nu weer Allerzielen
hun leven hier was af

En als we eeuwen verder zijn
hun lichamen vergaan
best mogelijk dat ze hier terug
weer op de aarde staan

En lopend op de dodenakker
staand voor hun eigen graf
onwetend van ‘t vorig leven
dat toentertijd was af

Allerzielen 2009
Adriana
 
 
 21. De veertiger

Met weemoed kijk je terug op al je jonge jaren
De tijd van wilde haren is voorbij

De zon schijnt
en je ziet de glinstering van het eerste zilveren haar
is de zon weg dan is het niét meer daar

De eerste rimpeltjes om je ogen
Is dit echt, of word je bedrogen?

Maatje 36 al lang gepasseerd
Veertigers dragen 40 +
Dus….

Hoge hakken kun je wel vergeten
De stenen op straat die kunnen dit weten

Armen tekort om de krant te lezen
Ben ik dan zo'n veranderlijk wezen?

Het stoffelijke wat langzaam verandert en vergaat
daarmee weet je soms geen raad

Maar het dénken staat niet stil
Is het gedwongen of uit vrije wil?

Je vraagt je af;  waarom ben ik hier op aarde?
Wat is de zin van mijn bestaan?

Is alles tijdelijk of heeft het waarde?
en is het een eeuwig verder gaan?

Diep in je onderbewustzijn zit het antwoord
wie diep graaft ontdekt het wel

Het leven zelf geeft je het bewijs
doch de wijsheid gaat gepaard met grijs  (grijze haren)

11.6.2008
Adriana



22. De wedergeboorte

Ik lag op een rose wolk te slapen
werd wakker en begon te gapen
Ik sluimerde nog even om te dromen
en zag een lieve moeder op mij afkomen

Ik nestelde me in haar aura
het voelde goed en ik dacht;  aha
waar heb ik jou ooit eerder ontmoet
je lijkt me er een van mijn eigen bloed

Ik reisde met haar mee naar beneden
en begon weer te leven in het heden
Na negen maanden lag ik gezond
op tafel in mijn blote kont

10.6.2013  
Adriana



23. De winter

De winter met zijn grijs en grauw
gaat stilaan weer voorbij
Het lijkt of alles is in slaap
maar de lente is kort bij

Als alles ontwaakt als uit een droom
is er weer een nieuw begin
Ontluikend leven herbegint
er is weer een plug in

Zo is ook het leven van de mens
we ontwaken telkens weer
De evolutie staat niet stil
en gaat van sfeer naar sfeer

21.1.2010
Adriana



24. De winterslaap

De blaadjes vallen van de bomen
Hun wortels diepgaand in de grond
zijn in een diepe slaap gekomen
zij rusten herfst en winter rond

De blaadjes hoort men niet meer ritselen
heel de natuur die is in rust
totdat de voorjaarszon terug is
hen uit de diepe slaap wakker kust

De wortels worden weer actief
ze kriebelen en wroeten in de grond
en voeren hun levenssappen
naar de kale takken in het rond

De knoppen komen terug tevoorschijn
ontvouwen zich tot jeugdig blad
Zo is het ook met ons leven
dat iedere keer zich weer hervat

Het bewustzijn diep in ons begraven
rust uit maar keert telkens weer
In ons onderbewustzijn opgeslagen
evolueert het keer op keer

8.11.2009  
Adriana



25. De witte wollen deken

Onder de witte wollen deken
herbergt ’t leven zichzelf
Zodra de winter is verstreken
ontpopt ’t zich weer als vanzelf

’t witte sneeuwklokje en de krokus
ontluiken tussen ’t grauw groen gras
alsof ’t nooit de dood is gestorven
alsof ’t er altijd al was

19.12.2010
Adriana



26. Echte liefde

Sterven doet de liefde niet
ze zou het niet eens kunnen
Want echte liefde is als een lied
dat eindeloos vibrerend
de kosmos doet ontroeren

11.9.2007  


27. Een melodietje

Een filosofietje
dat als melodietje
mijn oor bereikt
het is maar hoe je het bekijkt

1.3.2008  


28. Empty nest

Ik laat je los – ik laat je gaan
Je moet op eigen benen staan
ons nestje nu verlaten

Vol zorg kijk ik je achterna
maar in mijn hart voel ik weldra
’t is goed – dit moet gebeuren

Als baby leerde ik je lopen
met vallen en opstaan laat ik hopen
zul je ook nu de weg wel vinden
zonder je aan mij te binden

jij bent niet mijn eigendom
al schonk ik jou het leven
Ik hoop wel stil in mijn hart
dat alle liefde die ik jou gaf
onuitwisbaar blijft verweven

3 aug.  2008
Adriana



29. Een nieuw jaar

Een nieuw jaar staat voor de deur
het is weer een pril begin
We laten los de oude sleur
beginnen met goede zin

Volgens aards begrip leven we met tijd
de klok laat ons niet los
Om zo laat dit en om zo laat dat
door tijd steeds maar de klos

Als we later na dit aards bestaan
een andere dimensie in zullen gaan
hoeven we nóóit meer klok te kijken
en jaargetijden te vergelijken
Maar ook nú leven we in de eeuwigheid
en eeuwigheid die kent geen tijd

8 jan. 2008
Adriana


30. Einde kringloop?

Een kringloop kent geen einde
want het eind is het begin
van het al-eeuwig zijnde
van het eeuwige herbegin

3.10.2009
Adriana