Wedergeboorte van oorlogsslachtoffers - Charles Hampton

 

 

Uit: OVERGANG - Wat gebeurt er wanneer wij sterven?

Door den Zeer Eerwaarden Charles Hampton

Bisschop van de Vrije Katholieke Kerk in de Verenigde Staten en Canada 1947.

 
 

 

Wedergeboorte van oorlogsslachtoffers

Een vraag, die dikwijls opkomt in de gedachten van miljoenen mensen, is "Waarom staat God toe, dat sommige mannen en vrouwen sterven door oorlogsgeweld, terwijl anderen daarvoor gespaard worden?" Deze verontrustende vraag dringt zich nog krachtiger aan ons op, wanneer we opmerken, dat veel oorlogsslachtoffers krachtige idealistische jonge mannen zijn en onschuldige kinderen, en dat God de liefhebbende Vader is van allen, van slachtoffers en van geweldenaars. De meeste kerken van het christendom staan zwijgend en machteloos tegenover deze hartverscheurende vraag. Zij hebben geen redelijk antwoord en kunnen alleen zeggen: "Het is Gods wil en wij moeten Zijn wil niet onderzoeken". Dat is geen verklaring; dat is een ontwijken en voldoet niet aan het intellect. De kerk, die dit naar voren brengt, heeft geen recht van bestaan te midden van de ontzettende tragedies en bloedende harten, overal ter wereld.

Terwijl de moderne kerken er niet in geslaagd zijn dit probleem van alom voorkomende ellende onder de ogen te zien, kan het oude christendom het oplossen op een wijze, die zowel hart als verstand van de treurenden op aarde achtergebleven voldoening schenkt.

De sleutel tot die oplossing ligt in de oorspronkelijke christelijke re´ncarnatie leer. Onze Heer Christus vertelde, dat Elias re´ncarneerde als Johannes de Doper. "Dit is Elias", zeide Jezus Christus. "Hij, die oren heeft, hoore". Laten we de geschiedenis nagaan.

Elias wedergeboren op aarde

Elias was zeven honderd jaar dood geweest, toen hij herboren werd als het kind van de heilige Elizabeth, nicht van Onze Lieve Vrouwe. Als Elias stond hij tegenover een vrouw, Jezebel, die steeds verlangde, dat zijn hoofd zou worden afgehouwen. Als Johannes de Dooper, ontmoette hij zijn vijandin, koningin Jezebel, nu herboren als Heriodias, en zij slaagde er in hem te onthoofden, daarna nog op gruwelijke wijze het afgeslagen hoofd op een schotel aan Herodes den koning, aanbiedend. Johannes werd vermoord, hoewel hij als Johannes een heilig man was, maar als Elias was hij een moordenaar, en wel een grootmoordenaar. Eindelijk kwamen gevolg en oorzaak samen.

Waarom waren Elias en Jezebel zo heftig tegen elkaar gekant? Zij was de dochter van koning Ethbaal en een volgeling van Baal, terwijl Elias Jehova volgde. Zij leefden voortdurend op voet van oorlog, en verschilden niet veel van elkaar. Zowel Jezebel als Elias waren zeer onaangename typen. Wat deed Elias, toen hij den strijd won en voor zijn offer het vuur naar omlaag bracht, en de profeten van Baal verloren? Laat de Schrift het ons zeggen:

En Elias zeide tot hen: grijp de profeten Baals, dat niemand van hen ontkome. En zij grepen ze en Elias voerde ze af aan de beek Kison en slachtte ze aldaar. 1 Kon: 18. 40.

 

Hij beging dien middag 450 moorden. Hij had nooit van vrijheid van godsdienst gehoord, noch minder van de vier vrijheden.

Toen Jezebel een ijlbericht van het front ontving was ze zeer boos en zei: "De goden mogen dit mij aandoen, en meer nog, indien niet uw leven zal zijn als dat van een hunner, morgen om dezen tijd!"

Kort gezegd, Jezebel besloot Elias te doden uit wraak, binnen vierentwintig uur, juist zoals Hitler maandenlang de val van Stalingrad binnen vierentwintig uur verwachtte. Maar het eind van Jezebel was, dat ze uit een raam werd geworpen, de paarden haar dood trapten en haar lichaam door de honden in de straat werd opgegeten. Ze werd als Herodias weder geboren, met een onverzettelijke haat tegen Johannes den Dooper, dien zij misschien onbewust, maar instinctmatig herkende als de wedergeboren Elias.

Het Zaad en de Oogst

Een meer hedendaags voorbeeld van oorzaak en vreselijk gevolg kunnen we zien in het lijden van de Roomse kerk in Europa en de Griekse in Rusland. Ik waag het te voorspellen, dat de Latijnse kerk in ItaliŰ wellicht nog meer geweld zal worden aangedaan dan in het moderne Spanje. Indien iemand wenst te weten, waarom de kerk van Rome martelingen heeft te ondergaan, waarom de bezittingen verbeurd verklaard worden, en de geestelijkheid gedood, en in concentratiekampen gebracht, behoeft hij slechts terug te denken aan het jaar 1233, toen de eerste Inquisitie opgericht werd te Toulouse. Die verspreidde zich spoedig over Duitsland, Holland, Spanje en Portugal. Marteling werd ingevoerd en goedgekeurd, in 1252 door een paus, door de ironie van het noodlot "Innocentius" geheten. Philip III stelde een tijdsduur van één uur als grens voor de marteling, maar uithongeren en gevangen zetten kon onbegrensd plaats vinden. Het aantal slachtoffers liep in de honderdduizenden. Niemand was veilig. Don Carlos, zoon en erfgenaam van koning Philips van Spanje, verzette zich tegen de methoden door de Inquisitie gebruikt, juist zoals velen in de bezette gebieden zich nu verzetten tegen de ijzeren hiel der nazi's.

De zoon des konings werd van ketterij beschuldigd, omdat hij zich tegen de martelingen verzette. Daar hij van koninklijke bloede was, mocht hij zijn eigen wijze kiezen om te sterven. Hij opende een ader en bloedde dood. De eigendommen van hen, die heden ten dag door de Duitsers geŰxecuteerd worden, worden verbeurd verklaard, zoals de Roomse kerk land en bezittingen van haar slachtoffers in die dagen verbeurd verklaarde. Zij zaaiden slechte daden en oogsten nu bittere vrucht.

Alle landen zijn schuldig

Wij hebben slechts te lezen over de wreedheden van de zogenaamde heidense en Joodse volken in het Oude Testament, om in te zien waarom zij, wedergeboren in Polen of elders, zulke slechte tijden doormaken. In die dagen plunderden zij, doodden de mannen en voerden vrouwen en kinderen als slaven mee. In veel gevallen lieten ze een woestenij achter zich, het was volslagen oorlog, met even grote vernietiging als heden, geen dier werd in leven gelaten.

Maar niet alleen het Joodse volk en de omringende stammen waren barbaren, de mensheid als geheel was niet beter. Daardoor is er goed en slecht in alle mannen en vrouwen, en allen moeten oogsten, wat zij in vorige levens gezaaid hebben, want "allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan".

 

Een betere weg

Maar moeten wij op aarde blijven in deze onophoudelijke wederkeer van onnadenkend slachten? Moet hij, die doodt, altijd weer gedood worden? Neen. Er is een andere weg, gebaseerd op Christelijke beginselen, niet op de bloeddorstige beginselen van Jehova of Baal of de inquisitie.

Het is waar, dat de orde in de wereld hersteld moet worden, dat aanvallers met kracht moeten worden tegengehouden, maar zoals de politieagent, die zijn plicht doet, den boosdoener niet haat, zo moet een internationale politiemacht van de Verenigde Naties zijn plicht doen zonder haat, maar met beslistheid, ieder lid, zoals Gerald Heard dit voorstelt, loyaal jegens de mensheid en jegens die alleen

Wat het kwaad betreft, dat ons ieder als individu wordt aangedaan, dit moeten we, indien het kwaad is, waaraan we ons in deze incarnatie onschuldig weten, zoals Johannes onschuldig was, als Johannes, maar niet als Elias, met rechtvaardigheid, waarheid en moed tegemoet treden, zoals Johannes moedig Herodes tegemoet trad, wetend, dat hij zijn leven in de waagschaal stelde. De dood is niets.

Als men van den moordende Elias tot heilige kan worden in zevenhonderd jaar, behoeven we niet te treuren, als we een leven opgeven, teneinde een beter te winnen. Het vervolg op een edele dood is wedergeboorte in een vrije wereld, waarvoor wij stierven, terwijl wij tegelijkertijd onze oude schulden afbetaalden.

Zij, die medewerken aan bewegingen tot opheffing der wereldnood, zoals het Rode Kruis of de Society of Friends, of op andere wijze trachten de krachten van het kwaad tegen te gaan, betalen niet alleen schulden af, die zij in het verleden aangegaan hebben, maar scheppen ook goede oorzaken, waaruit slechts goede gevolgen te voorschijn kunnen komen. "Aan hunne vruchten zult gij hen kennen". "Met de maat waarmede gij meet zal u toegemeten worden". In deze wijze woorden van onze Heer hebben wij een volledig antwoord op het probleem van oorlogsslachtoffers. Enkelen maken door haat hun nieuwe toestand erger dan de vorige, anderen, hopen wij, doen hun slecht karma af (oorzaak en uitwerking), terwijl zij trachten een betere wereld te scheppen door liefde, zelfopoffering en onzelfzuchtige dienst.

Onrecht is nergens, ondanks de verschrikking dezer wereld, wanneer we een wijde blik slaan over vele aardlevens. Het is niet "Gods wil"' zoals de kerk leert, dat ieder mens onschuldig moet lijden. Integendeel, de mens zelf schept oorlogsslachtoffers, straft zichzelf, zoals de profeet zeide: "Uw eigen kwaad zal u genezen". Of zoals de Heer Boeddha zeide:

Naar waarheid, Broeders, zegt de Schrift, dat elk
De vruchten plukt van 't eigen voortbestaan.

Een vroegere deugd brengt zegen. Lijden volgt

Op' t misdrijf eens begaan.

(Het Licht van AziŰ, Sir Edwin Arnold)

Het kwaad, de zonde en de haat van heden scheppen lijden en ellende in de toekomst. Niemand is groter dan de gedachten, die zijn geest bezighouden. Het goede, de idealen en de liefde van heden scheppen morgen een herbouwde wereld. De aanvallende landen hebben de oorlog zo roekeloos gevoerd, dat velen de voorkeur hebben gegeven aan zelfmoord liever dan in hun wrede handen te vallen. In de bezette gebieden zijn miljoenen, die niet genoeg voedsel hebben, en anderen, die enigermate gevoed worden, maar onder toestanden van slavernij werken, die het leven waardeloos maken. Velen stierven in concentratiekampen. Wij moeten zeggen, dat de dood voor hen het beste is.

Waarom zouden zulke oorlogsslachtoffers nieuwe lichamen zoeken om weder op aarde geboren te worden?

De redenen daarvoor zijn heden ten dage even dringend, alle verschrikkingen van het aardse leven ten spijt, als ze dat reeds miljoenen jaren waren, toen de tijden nog slechter waren dan nu.

 

Maeterlincks Blauwe Vogel!

In het spel De Blauwe Vogel, dringen de zielen, die moeten re´ncarneren, naar omlaag om geboorte te verkrijgen; er is meer vraag naar lichamen, naar geschikte lichamen dan er voorhanden zijn. Vader Tijd houdt de ziel tegen, die naar geboorte verlangt, omdat iemand, die hij liefheeft en een twintig jaar later trouwen wil, reeds geboren is, zodat het over enige jaren te laat zal zijn. Anderen willen graag geboren worden om te werken in een of andere hervormingsbeweging, politiek, medisch, godsdienstig of opvoedend.

Maar enigen willen zich terugtrekken en Vader Tijd moet hen aansporen. Hun bestemming is gescheiden te leven van een geliefde, of een mismaakt lichaam in te gaan- of herhaalde malen doodgeboren te worden, voordat zij eindelijk nieuwe lichamen verkrijgen. Waarom? Omdat zij anderen martelden, of liefde en vriendschap verwaarloosden of misbruikten, daardoor is er een menging van aantrekking en innerlijk verzet, dat tegelijk trekt en afstoot. Zij kunnen doodgeboren worden, omdat zij in een vorig leven abortus pleegden of die aan anderen opdrongen, zoals de Nazi's nu die praktijken uitoefenen, teneinde de geboorte van "niet Ariers" tegen te gaan, zoals zij nu een anderhalf miljoen Franse gevangenen van hun huizen weg houden om het geboortecijfer in Frankrijk te verlagen. Wellicht hebben de tegenstribbelende zielen ziekten of gebreken aan anderen veroorzaakt, en oogsten nu, wat zij zaaiden door mismaakte lichamen in te treden.

Deze zielen ontvangen, wanneer zij voorwaarts dringen naar geboorte, een glimp op van het aardleven, dat zij voor zichzelf geschapen hebben, en gaan het of vol verlangen tegemoet, of trekken zich in weerzin terug.

Honger naar aards bestaan

Dit spel "De Blauwe Vogel" geeft de waarheid ten naastenbij weer. Er is een ingewortelde en onlesbare honger naar fysiek bestaan, die zelfs den meest onwillige dwingt "de last des vleeses" op zich te nemen. Om die onverzadigbare honger te begrijpen, moeten we teruggaan naar het begin der schepping en nagaan, waarom ,God besloot het heelal te scheppen.

God is Liefde, God is Zegen. Over die leer zijn alle godsdiensten het eens, zelfs de meest wrede sekten. Deze laatsten leren: "Ja, God is Liefde, maar als ge niet gelooft wat wij geloven, zult ge gemarteld worden erger dan door de inquisitie, en veel langer, ja, in eeuwigheid".

 

Wij kunnen alles terzijde schuiven, dat deze grondleer, dat God Liefde en Alom tegenwoordig is, zou tegenspreken. De eindeloze onuitputtelijke liefde Gods, waarin de mens deelt, omdat hij naar Gods beeld geschapen is, roept in de mens een overweldigende begeerte wakker, te vergelijken met een onverzadigbare honger, om die liefde uit te storten, overvloedig met anderen te delen.

Deze grote liefde en vreugde, die ten grondslag ligt aan onze geestelijke aard, is de overheersende drang in de begeerte naar wedergeboorte. Dit is het, wat als een onweerstaanbare vloedgolf ons dringt geboorte te nemen, zelfs op de meest duistere plaatsen der aarde, om die met liefde en licht te overstromen. Gods liefde in ons, wanneer wij in de hemel wereld zijn, geeft ons het gevoel, dat we alles kunnen. Alles zal gemakkelijk gaan! Wij zien dan toestanden als nu in Europa en denken: ..Hier ben ik, zend mij! Al, wat deze mensen nodig hebben, is een kwartslag om van het menselijk hart", zoals Vicepresident Wallace het uitdrukte. Maar in onze onschuldige hemel vreugde denken wij er niet aan, dat we, eenmaal geboren in Berlijn, Tokio of Los Angelos: "Dikwijls vergeten wij de glorie onzer afkomst en dwalen af van het pad, dat leidt tot rechtschapenheid" (Vrije Katholieke Leer). Wij haken naar geboorte, maar houden niet genoeg rekening met de begrenzingen van een wereld, die slechts drie afmetingen heeft, wij houden geen rekening met de gevangenis, die het lichaam is, de last des vleses, het lichaam des doods, zoals Paulus het stoffelijk lichaam noemt. Toch is onze beweegreden om op aarde te komen idealistisch en goed. De fouten, die we maken, voortkomend uit vergeten (dit noemen wij "zonde"), corrigeren zichzelf door de onaangename reacties. Hoe meer we trachten te leven in de geest van liefde jegens alle mensen en in onze gedachten, woorden en daden de Lief de Gods, die in ons leeft, trachten te tonen, des te meer zal die Liefde stralen in de wereld.

Deze honger naar fysiek bestaan is niet voldaan als een kind sterft of een jong mens gedood wordt. De honger blijft. De jonge strijder vol idealen, wordt gedwarsboomd in zijn levensdoel, maar zijn ideaal van vrijheid blijft even krachtig als het was.

In het algemeen gesproken hebben mensen, in democratische landen geboren, een afschuw van oorlog en van doden. Zij gaan daartoe slechts met tegenzin over, wat blijkt uit het feit, dat Engeland en de Verenigde Staten zich in het geheel niet voorbereid hadden. Wij waren in verdedigingsmiddelen jaren achter bij de aanvallende landen, en gedurende lange tijd was er niet gedacht aan een offensief. Zodoende worden zij, die in democratische landen geboren worden, niet geboren als doders. Zij, die in de eerste wereldoorlog hun lichamen offerden voor de zaak der vrijheid, stierven niet met die lichamen. Waar zullen zij re´ncarneren? Waar ter wereld kunnen zij geboren worden, zodat zij hun werk, de wereld te bevrijden van de oorlogsdreiging, kunnen voortzetten en tezelfdertijd vrij kunnen zijn van opnieuw gedood te worden of te moeten doden?

Wedergeboorte na de eerste wereldoorlog

Een occultist heeft gezegd, dat hij duizenden van deze terugvond in Engeland, gere´ncarneerd als meisjes, nu ongeveer achttien tot twintig jaar oud. Zij zijn zeer enthousiast voor een nieuwe wereld en dienen ijverig in de vele vrouwenorganisaties, maar zij behoeven niet daadwerkelijk in de strijd te gaan. Neen. Hun ideaal van vrijheid stierf niet met hun lichamen. Het is voor deze meisjes niet onwaardig uniform en broek te dragen in de dienst van hun land. Zij zijn de jongens, die vijfentwintig jaar geleden hun leven voor de vrijheid gaven. Anderen, in mannelijke lichamen geboren, gaan vliegen in nieuwe en betere vliegtuigen dan die oude van 1915 en zij zoeken een vak als instructeur of mecanicien. Zij behoeven het offer van hun leven niet opnieuw te brengen, als zij dit hebben afgewerkt door hun vorige dood. Zo mogen wij bij het einde van de oorlog hopen op meer idealistische vrijheidlievende jonge overlevenden. De meeste doden vallen in de landen, waar reeds eeuwen lang geweld werd gepleegd: Spanje, Duitsland, Frankrijk, Rusland en China.

In de vorige oorlog werd voorspeld, dat er een grote meerderheid aan mannelijk geborenen zijn zou, en dit kwam uit. Ook nu kannen wij verwachten, dat zij, die sterven, voornamelijk de jongeren, spoedig terugkeren. Hun honger naar aards bestaan, plotseling en te vroeg afgesneden, moet zich weer uiten in een menselijk lichaam.

Het is bij dezen, dat wij herinneringen aan vorige levens aantreffen. Het is onnatuurlijk jong te sterven. Tijd om te sterven is het, wanneer men oud is en vol van levensondervinding. Dan is onze honger voor enige tijd gestild en wij trekken ons terug om onze aardse ondervindingen te verwerken.

De aarde is een school

Dan is het normaal 400 of 800 of 1200 jaar, al naar de verscheidenheid en volheid onzer ondervindingen, weg te blijven. Maar de tijd komt, of liever, wij komen bij de tijd, dat wij gereed zijn met dit opbouwen van ons karakter en dan ontstaat een nieuwe honger naar aards bestaan, en deze begeerte naar meer ondervinding dwingt ons opnieuw te incarneren, omdat we nooit voldaan zullen zijn, als we niet de gehele wereld overwonnen hebben.

Daartoe zijn we eeuwen geleden onze tocht begonnen, en ieder mens zal dit doel bereiken, hoe veel levens het ook zal eisen. "Wees gijlieden daarom volmaakt", zeide onze Heer, "zoals uw Vader, Die in de Hemelen is, volmaakt is". De mens is in de geest reeds een vonk van Gods volmaakt vuur. Het doel van alle aardse ondervinding lijden, vreugde, en slagen en fouten, is: "het smeulend liefdesvuur in de harten dergenen, in wie de vlam laag brandt tot een levend vuur aan te wakkeren". Slechts wanneer we tot op zekere hoogte Gods plan, dat evolutie is van ziel en lichaam, begrijpen, kunnen we verstandelijk met dat plan meewerken en een einde maken aan onverstandig oorlogsgeweld. Wij kunnen alle fysieke, emotionele, verstandelijke en geestelijke oefening en ondervinding, die we voor de groei der ziel behoeven, verkrijgen door de krachten der natuur te overwinnen, en de natuur wordt slechts overwonnen door gehoorzaamheid aan haar wetten. De man van wetenschap kan geen enkel probleem oplossen, of een enkele proef met succes uitvoeren, die tegen de wetten der natuur indruist. Maar als hij begrijpt en de natuurkrachten leert hanteren, kan hij de natuur tot gehoorzaamheid dwingen door aan haar wetten te gehoorzamen.

Waarom zou iemand, oorlogsslachtoffer of ieder ander, verlangen in deze onrustige wereld geboren te worden?

Omdat zij vastbesloten zijn de wereld te overwinnen. De voort bestaande ziel wordt geboren met het karakter, dat zij in vorige aardlevens heeft opgebouwd. Men kan niets meebrengen in de wereld en niets meenemen bij het heengaan als een verbeterd karakter. Zijn ondervindingen leiden hem er toe, beheersing over zichzelf en de wereld te verkrijgen en naarmate hij leert, wordt hij leven na leven wijzer, beter en sterker. Daarom gaat geen ondervinding verloren, geen ondervinding is nutteloos, zelfs de oorlog heeft iets goeds, wanneer de mens die onvermijdelijk maakt, totdat hij door lijden heeft geleerd betere wegen in te slaan. De genezing ligt binnen het bereik van de mens. Het ideaal van vrede en de weg er heen ligt kortweg opgesloten in de boodschap van de Engelen aan de mensen, die niet luidde "Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen" maar "Vrede op aarde, voor de mensen van goede wil". Het is tegennatuurlijk, dat mensen van slechte wil vrede zouden smaken, maar als zij mensen van goede wil worden, is vrede het natuurlijke resultaat. De boodschap der Engelen is meer dan een belofte; het is het vaststellen van een feit.