Willem Glaudemans - Boek van het eeuwige leven



Wie antwoorden heeft over de dood, heeft ook een antwoord op het leven.

 

Er zijn tal van boeken verschenen over het leven na de dood. Maar geen beschrijft in rustige poëtische taal rechtstreeks, het hele proces van het vertrek van de ziel uit het lichaam en haar reis door de verschillende lichtsferen tot aan de terugkeer naar God. Het boek baseert zich op bijna-doodervaringen, oude culturele overleveringen, wetenschappelijk onderzoek, parapsychologie, bewustzijnstechnieken, uittredingservaringen en innerlijk weten.

Bestellen kan onder meer bij Bolcom



Een uittreksel dat mij diep raakt. 

En de ziel spreekt:

 

Daar zag ik als één geheel mijn leven tot in elk detail,

elke handeling, hoe gering of belangrijk ook,

elke gedachte, hoe verheven of banaal ook,

elke gebeurtenis, hoe kort of ingrijpend ook.

 

Ik zag elke toevallige ontmoeting en levenslange relatie,

elk gevoel dat ik had, elk woord dat ik sprak.

Ik zag ze alle als één geheel, en ik zag ze

alsof ik er tegelijk in en uit was,

ik nam mijzelf waar en was in de hoofdrol,

ik was waarnemer en deelnemer tegelijk.

 

Ik was tegelijk kind, puber en volwassene.

Alles was in mij bewaard gebleven,

elke levensdraad lichtte even op.

Ik zag het reservoir van mogelijkheden en

waarschijnlijkheden en de keuzes die ik maakte.

 

Ik zag wat mijn rol was geweest, mijn aandeel,

en ik kon geen verantwoordelijkheid meer afschuiven

of aan omstandigheden wijten. Het waren mijn keuzes.

Ik ervoer het effect van al mijn daden en woorden

op de mensen om mij heen, hun vreugde en hun pijn.

 

Ik zag mijn vergissingen en mijn nalatigheden,

mijn mislukkingen en mijn vermeend succes,

mijn vriendelijkheid en behulpzaamheid,

vooral zag ik in alles een lichtdraad geweven

die soms afwezig leek. Ik zag de liefde die ik gaf

aan totaal vergeten figuren en toevallige passanten,

ik beleefde mijn worsteling met wie ik liefhad,

mijn zelfzucht en mijn onbaatzuchtigheid.

 

Ik zag mij lessen weigeren en pijn ontkennen,

ik zag mezelf winnen en verliezen en het

had totaal geen betekenis meer.

Daar zag ik alles, mijn liefde en mijn lijden,

hoe mijn leven werkelijk was geweest

in alle eerlijkheid en overzicht.

 

– Ik huiverde noch juichte. –

 

Ik keek met een Getuige van licht,

en de blik van zijn oneindige liefde

beving mij, ik kon niet anders

dan kijken zoals hij keek en mijzelf

begrijpen zoals ik geworden was, wat mijn

intenties en motieven waren, zuiver, onzuiver

en gemengd. En ik zag mijn aandeel en ik zag

de altijd aanwezige bescherming, en alle kwetsuren

die ik anderen gedaan had werden met liefde

ongedaan gemaakt. En ik had totale compassie

met mijzelf, compleet begrip en volkomen vrede.

 

Ik voelde diepe ontroering voor alles wat ik zag,

voor de prachtige samenhang van dit alles,

voor de schoonheid van alle gesponnen draden,

mijn schering en Gods inslag.

 

Ik knikte en boog en de lichtbeelden verdwenen,

wat bleef was grote dankbaarheid voor elke

gelegenheid, benut en onbenut, om met liefde

te leven in deze leerschool die aarde heet,

opgenomen in het Grote Weefwerk van God.

Bron: Willem Glaudemans