Hier wil ik onze spirituele vrienden gedenken die de aarde hebben verlaten.

Herinnering

Onze laatste rustplaats,
eindigend op de begraafplaats.
Maar meer en meer worden we verast.
Zijn we door de dood verrast?

We verhuizen naar een andere plaats van bestemming.
De as blijft achter in een urn.
De as blijft achter voor hen die achter blijven.
Vasthoudend aan de herinnering,
hoe de dierbare was voor hij of zij wegging.
Deze herinnering houdt vast,
waardoor we niet verder kunnen of willen gaan.
Slechts terug willen draaien het bestaan.

Een intens verdriet, maar ook dierbare herinneringen,
voor hij of zij die men achter liet.
Er zijn foto's, tekstjes opgeschreven,
uit liefde, vol liefde, door hen die achter bleven.
Onverwelkbare bloemenpracht.
En zo wordt er nog heel veel aan de overledene gedacht.

Er is een gemis.
Een verlangen dat alles anders is.
Alles anders zou zijn,
soms een niet te dragen pijn.

En stil staat daar de urn,
de steen onbeweeglijk.
Er komt niemand terug,
ze zijn meegenomen door de wind.

En het leven gaat door, hier,
maar ook daar.
Want het Plan van God is nog lang niet klaar.
Niemand is uit het leven gestapt,
ze zijn slechts uit hun jasje gestapt.

En de wind waait.
En de bladeren laten los,
worden weer een met de aarde.
Waaruit zich eens de eerste boom openbaarde.
Uit deze overgave ontstaat ooit weer eens heel bos.

Rust in vrede, staat op elke steen.
Maar wie heeft de vrede gevonden.
Wie heeft de vrede binnenin gevonden?
Wiens ziel is niet ten diepste geschonden.

Voor ieder van ons, is vroeg of laat een plaats bereid.
Maar wie is er op dat moment werkelijk bereid?
Wie voelt dan diep van binnen, ja het is werkelijk mijn tijd?
De tijd om naar een andere wereld te gaan.
Ten diepste doorgrond hebbende het bestaan.
Wie is dan werkelijk klaar om te gaan?

Rust zacht, dierbare mens.
Maar alles zal anders zijn dan je verwacht.

Kagib
 
 
 
 
 In Memoriam
 
Spirituele Vrienden die het tijdelijke omhulsel hebben afgelegd om zich in het eeuwige leven te begeven.
 
 
 
 
 
 

Guido Joost van Suchtelen
Naarden, 06 december 1920 - Amsterdam 21 juli 2006

zoon van Nico van Suchtelen, vriend en medewerker van Frederik van Eeden.



 

Zijn hartelijkheid, eruditie en jarenlange inzet voor het Frederik van Eeden Genootschap zijn onvergetelijk.
Wij zullen hem erg missen.
Namens het bestuur, Francisca van Vloten

foto: december 2003 - in gesprek met mij op een bijeenkomst van het Frederik van Eeden Genootschap in Amsterdam
 
 
 
 
 Gerrit Kloos (1937 - 16 april 2007)
 
 
 
 
Eerst diaken - later  ouderling van een Gereformeerd Kerkgenootschap.
Gerrit geloofde in een kerk die haar deuren altijd open zet voor ieder mens en die mannen en vrouwen gelijkwaardig acht.
Ik ben Gerrit dankbaar voor alle gedichten van zijn hand die ik mocht gebruiken om de themapagina's van Kerstmis, Pasen en Pinksteren elk jaar aan te vullen.

Laatste gedicht van Gerrit.

Waarom treur je, nu ik ben bevrijd
en uit mijn pijn verheven?
Mijn lichaam heb ik afgedaan
Om grenzeloos te leven
Ik ging je voor, de donkere poort
van angst is overwonnen
En onbeperkt leef ik nu voort,
Daar was het om begonnen
 
Mijn lichaam ging de weg van zaad
Dat sterven moest en breken
Dwars door de weg van goed en kwaad
Is het nog slecht een teken
Van wat er in me heeft geleefd
En ooit nog uit moest komen
En wat door mij werd uitgezegd
In verre toekomstdromen
 
Nu keer het terug waar het begon
Toen ik er in kwam leven,
Het wordt nu langzaam door de tijd
aan de aarde terug gegeven
En ik, ik woon nu uit de tijd
Maar in mijn beste dromen
En het is goed want ik ben bij
Mijn oorsprong teruggekomen
 
Droog maar je tranen, huil niet meer
Om mijn voorbije leven
Waarin  ik al wat ik bezat
Gestalte heb gegeven
Groei maar aan mijn herinnering, bewaar vooral het goede
Omdat ik daarin uiting gaf van het heil dat ik vermoedde
 
Als je van me houdt,
Huil dan niet….
Als je het ondoorgrondelijke mysterie van de hemel
waar ik me bevind zou kennen,
zou je nooit om me huilen.
We hielden voor eeuwig van elkaar in het leven.
Maar alles was toen vluchtig en beperkt.
Denk aan deze prachtige plek
Waar er geen dood is
En waar ik vlak bij de onuitputtelijke bron van geluk en liefde ben.
Als je echt van  me houdt
Huil dan niet meer om mij.
 
Want ik ben in vrede
 
 
 In Memoriam.

"En Ik ben niet meer in deze wereld, maar zij zijn in de wereld en Ik kom tot U
Heilige Vader, bewaar hen in uw naam."
Joh. 17:11a

Jakob H. Poort
Jaap
18/11/1940 - 27/07/2007


Spirituele Vriend van het eerste uur.

Jij, die leeft in het licht
Ik weet: je dood was een geboorte.
Jouw leven was voltooid,
Je had geleerd wat je hier leren moest
en daarom ging je heen,
terug naar het stralende licht
vanwaar je eens gekomen was.
 
 
 
 
 

 
 
 
 HETTY LUTE
22 augustus 2008.


De Diepe Vrede van Bethlehem
waarin de stilte u verandert in Nieuwe Mensen
zij om u
zij in u
vervulle u
opdat ieder van ons worde
tot een levende schakel
in de keten der Bevrijdende Broederschappen.



Met een vurig stralend hart
verheven boven alle smart
zal ik eindelijk kunnen gaan
in de stroom van de Jordaan

waar het Levend Water wacht
en mij opneemt in haar macht
Met ziel en lichaam toebereid
voel ik mij vrij voor de eeuwigheid

Nu Roos en Kruis verenigd zijn
ben ik verlost en vrij en rein!

In dankbare herinnering
aan onze zuster, in Christus,
HETTY LUTE
die haar stoffelijke kleed heeft afgelegd
en ons is voorgegaan naar het Licht

op 22 augustus 2008
in het hospice 'Bethlehem' te Nijmegen.
 
 
 
Hendrik Willem Frederik Banis
1937 - 9 januari 2009.
 

   Lang was ons leven,
omgeven door liefde en kracht.
Niets te vergeten,
het is zoals Ik het had verwacht.
Blijf eeuwig aan mijn zijde,
die tijden gaan nooit voorbij.
Als wij straks zijn opgenomen,
is het aardse leven voorbij.

Henk, 1 januari 2009

 
Bedroefd, maar dankbaar dat hem een verder lijden bespaard is gebleven, delen wij u mee dat, na een zorgzaam leven en een moedig gedragen lijden, in de leeftijd van 72 jaar van ons is heengegaan mijn allerliefste man, onze lieve vader, schoonvader en trotse opa:
Hendrik Willem Frederik Banis
 

Henk

Met dank voor al de mooie gedichten die ik van Henk mocht gebruiken voor Spirituele Vrienden.
 
 
 
 
 
Peter van Eeden
27 januari 2009.

foto: 30 mei 2008 Hof van Moerkerke

Peter van Eeden
kleinzoon van Frederik van Eeden en Truida Everts
 
 
 
 
 
 
 
 
 Christien Opmeer
08/10/1945 - 08/06/2009
 
 
 

Christien was mijn allereerste spirituele internetvriendin
Via haar leerde ik weer veel anderen kennen.
Zij is een schakel in de lange ketting van Spirituele Vrienden
die ik heb ontmoet. Daarom dit plekje voor haar.

Een tekst die veel voor haar betekende:

Liefde is het hoogste goed, aan de mens gegeven.
Liefde is wat leven doet, van ontroering beven.
Liefde is alles, liefde is Goddelijk het maakt van armen "Rijken”
Zonder liefde, wat was ’t lot! ’t zou op niets gelijken.
Geest van liefde, leid ons voort.
Doordring ons van uw wezen, dan wachten wij ongestoord ’t einde zonder te vrezen.
En zij ’t leven kort of lang, Gods liefde maakt geen sterven bang.

--

Liefde is wat zij ons heeft begeven
Liefde is waarvoor zij stond
Liefde opgeslagen diep in onze harten
Troost zullen we vinden in haar liefde aan ons gegeven

Het was haar tijd om te gaan
Hoe moeilijk het ook is haar ineens los te moeten laten
Wensen we haar een goede reis
 
 
 Dankbare herinnering aan
Herman Pruvoost
9 juli 1940 - 18 november 2009
echtgenoot van Rita Vandenberghe




… In stille mijmering…

… Als je ten diepste met me verbonden bent …
Huil dan maar niet …
Als je het ondoorgrondelijke mysterie
van de hemel
waar ik me bevind…
Zou durven ‘herkennen’ …
Dan zou je niet huilen …

… We hielden in dit leven
intens en ‘voor eeuwig’ van elkaar …
Het was mooi, zacht en warm…
Maar alles was
zo vluchtig,
zo beperkt…

Als je ten diepste met me verbonden bent …
huil dan niet…
Geloof..
in deze prachtige plek,
waar ik, gedragen door de allerhoogste kracht,
vlak bij de onuitputtelijke bron
van ‘Liefde’ ben…
.. De kosmos is mijn tempel …
… de ster, signaal van stralende ‘Aanwezigheid’…

.. Ik heb gewoon…
de aarde losgelaten..
en…
alles is goed !!!

 
 
 
 Henk Leene (1924-2014)

De laatste patriarch van de Gnostieke traditie der Rozenkruisers. Wij zijn hem dankbaar voor zijn talloze wijze boeken en teksten.
Hij was als een vader, waar ik altijd terecht kon voor geestelijke bijstand en antwoorden op mijn levensvragen

www.klassiekerozenkruis.nl
 


Crematie
Henk Leene
28 augustus 2014


Toen ik heenging van de sterren
beweenden mij de hemellichten,
en de hemelboog bood mij aan
mij terug te brengen
tot het Licht der Lichten
als mijn ziel genoeg ervaringen
had verzameld
en mijn hart mijn laatste tranen
gestort had op de hemelsteen,
die ligt aan de voet van de levensboom
in het Paradijs der dwalenden.

En als ik opzie naar het uitspansel
waar planeten en sterren,
wolken en winden
over mij fluisteren,
berouw ik de impuls
die mij deed afdwalen in de chaos,
waar al de mijnen tevergeefs ronddolen,
op zoek naar hun verloren Licht.

Daarom, indien Gij, Vader,
uw belofte en uw genade
optekent in mijn hart
en mijn ziel troost,
zal ik kracht vinden
om Uw reinigende adem
te laten spelen in mijn wezen
waar het verleden,
het heden en de toekomst
dansen op uw melodie
van mijn vergeten herinnering.

Als dan de nacht der nachten komt,
mijn Vader,
zal ik knielen en luisteren
- bidden en hopen -
en zal ik opnieuw weten
hoezeer wij één zijn
- U en ik -
en zal ik mijn Terugreis voorbereiden,
want waarlijk,
de hemellichamen hadden gelijk
toen zij tranen stortten
om mijn afdaling in de chaos.

Wees gerust,
licht van mijn Licht,
wees gerust,
alle krachten in mij,
Ik keer weder
naar het Licht der Lichten.